چنين مىنمايد كه دوران كارهاى كشندهء انفرادى ، مانند آنچه در تصحيح . . . تاريخ جهانگشاى جوينى ( به دست تواناى قزوينى ) و التفهيم ( به بركت عمق و وسعت اطلاع همائى ) صورت گرفته ، سپرى شده باشد . بر سر اين متنها سالها مشتاقانه و مرتاضانه كار شده است به حدّى كه توان گفت مصحّح در فضاى عصر تأليف متن زيسته و به نوعى با صاحب اثر يكى شده و گويى اثر او را باز آفريده است . . . « 1 » . از آنچه تا كنون ياد شد ، اندكى از اهميت و ضرورت تصحيح متون روشن شد . پيداست كه تصحيح متون دينى و آنچه مربوط به فقه و حديث و تفسير و ساير علوم اسلامى است اهميت دو چندان دارد . در اينجا مجال تفصيل بيشتر نيست ، از اين رو ، به سخنان دو تن از محققان معاصر اكتفا و در پايان به كثرت اغلاط و خطاهاى موجود در متون دينى اشاره مىكنم : . . . چرا بايد ذخائر فرهنگ شيعه و آثار عالمان بزرگ آن كه هر كدام ستاره‌اى درخشان و موجب آبروى اين فرهنگ غنى هستند اين گونه به لحاظ سخافت طبع از آسمان جهان علم افول كرده و در كنج انزوا به دست فراموشى سپرده شود ؟ ما كه امروزه وظيفهء تبليغ اسلام و دفاع از فرهنگ شيعه را بر عهده داريم ، تا چه ميزان به سليقه و نظريات مجامع علمى و فرهنگى دنيا و طبقهء متفكر و اهل مطالعه توجه كرديم ؟ چرا بايد هنوز به اين مهم نينديشيده و با ساده انگارى اين وظيفهء خود را تنها با افست چاپ سنگى از آثار عالمان بزرگ به انجام رسانيم . سليقه و انتظار طبقهء متفكر و كتابخوان امروز بسيار متفاوت و نوع ديگرى است و با توقعى كه پيشتر بود بسيار فاصله گرفته است . . . ما بايد در ارائهء فرهنگ اسلامى از نظر شيعه به اين توقع و انتظار توجه

--> « 1 » نشر دانش ، سال 4 ، شمارهء 2 ( بهمن اسفند 1362 ) ص 48 ، مقاله « نكته هايى در باب تصحيح متون » .