به ايشان از عذاب پست‌تر بيش از عذاب بزرگ‌تر . و فرمود كه عذاب پست‌تر عذاب رجعت است و عذاب بزرگ‌تر عذاب قيامت است . پس حضرت فرمود كه جمعى از شيعيان كه در شناخت ما تقصير كرده اند مىگويند كه معنى رجعت آن است كه پادشاهى به ما برگردد و مهدى ما پادشاه شود ، واى بر ايشان كى پادشاهى دين و دنيا را از ما گرفته است تا به ما برگردد . پادشاهى نبوت و امامت و وصايت هميشه با ما است . اى مفضّل اگر تدبر نمايند شيعيان ما در قرآن ، هر آينه در فضيلت ما شك نكنند ، مگر نشنيده‌اند اين آيهء كريمه را كه « وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ » « 38 » تا آخر كه ترجمه‌اش گذشت ، و الله كه تنزيل اين آيه در بنى اسرائيل است ، و تأويلش در رجعت ما اهل بيت است ، و فرعون و هامان اوّل و دوّمى است . پس فرمود كه بعد از آن برخيزد جدّم على بن الحسين عليهما السلام و پدرم امام محمّد باقر - عليه السلام - پس شكايت كنند به جدّ خود رسول خدا - صلى الله عليه و آله - آنچه از ستمكاران بر ايشان واقع شده است . پس برخيزم من و شكايت كنم آنچه از منصور دوانقى به من رسيده است . پس برخيزد فرزندم امام موسى - عليه السلام - و شكايت كند به جدّش از هارون الرشيد . پس برخيزد على بن موسى الرضا عليهما السلام - و شكايت كند از مأمون . پس برخيزد امام محمد تقى - عليه السلام و شكايت كند از مأمون و غير او . پس برخيزد امام على النقى - عليه السلام - و شكايت كند از متوكّل . پس برخيزد امام حسن عسكرى - عليه السلام - و شكايت كند از معتزل . پس برخيزد مهدى آخر الزمان ، همنام جدّش حضرت رسول - صلى الله عليه و آله - با جامهء خون آلود حضرت رسالت پناه ، در روزى كه پيشانى نورانيش در جنگ احد مجروح كردند و دندان مباركش را شكستند ، و ملائكه در دور و كنار او باشند تا

--> ( 38 ) . سورهء قصص : 5 .