دست داشت و به سيما گفت : كه چه مىكنى در خانهء من ؟ سيما بر خود بلرزيد و گفت : جعفر كذاب مىگفت كه از پدرت فرزندى نمانده است اگر خانه از تو است ما بر مىگرديم ، پس از خانه بيرون آمد . على بن قيس راوى حديث گويد كه يكى از خادمان خانهء حضرت بيرون آمد ، من پرسيدم از حكايتى كه آن شخص نقل كرد آيا راست است ؟ گفت : كه تو را خبر داد ؟ گفتم : يكى از لشگريان خليفه ، گفت : هيچ خبر در عالم مخفى نمىماند « 32 » . حديث هشتم [ وقايع بعد از ظهور حضرت حجت عليه السلام ] شيخ معتمد ، حسن بن سلميان در كتاب منتخب البصائر روايت كرده است به سند معتبر از مفضل بن عمر كه گفت : سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق - عليه السلام - كه آيا آن امامى كه مردم انتظار ظهور آن مىكشند و اميدوار فرج او هستند - يعنى : مهدى صاحب الزمان - عليه السلام - وقت معلوم معيّنى براى خروج آن حضرت هست ؟ فرمود كه حق تعالى ابا نموده از اين كه براى ظهور آن حضرت وقتى تعيين فرمايد كه شيعيان بدانند . پس فرمود : كه آياتى كه حق سبحانه و تعالى در أمر قيام ساعت در قرآن مجيد فرموده است همگى در باب قيام آن حضرت نازل شده است ، و هر كس براى ظهور مهدى ما وقتى معيّن قرار دهد خود را با خدا در علم غيب شريك گردانيده است ، و دعوى اطلاع بر اسرار الهى كرده است . مفضل گفت : اى مولاى من چگونه خواهد بود ابتداى ظهور آن حضرت ؟ فرمود : كه بى خبر ظاهر گردد ، و نامش بلند شود ، و امرش هويدا گردد ، و از آسمان منادى به اسم و كنيه و نسبش ندا كند ، تا آن كه حجّت شناخت او بر خلق تمام شود ، با آن حجتى كه ما بر خلق لازم ساخته‌ايم و قصّه ها و احوالش را بيان كرده‌ايم ، و نام و نسب و كنيتش را براى تمام مردم ظاهر كرده ايم كه نام و كنيتش مثل نام و كنيه جدّ

--> ( 32 ) . بحار الانوار 52 / 13 از غيبت شيخ طوسى ، و مراجعه شود به اصول كافى 1 / 331 .