اوست ، تا آن كه مردم نگويند كه ما نام و نسب او را نمىدانستيم . پس خدا او را بر همه دينها غالب گرداند ، چنانچه حق تعالى به پيغمبرش وعده داده است كه « لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ » « 33 » يعنى : حق تعالى فرستاد پيغمبرش را با هدايت و دين حق ، تا او را غالب گرداند بر همهء دينها ، و هر چند كراهت داشته باشند آنها كه به خدا شرك مىآورند . و در آيه ديگر فرموده است كه « وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ » « 34 » يعنى : قتال كنيد با كافران تا آن كه در زمين فتنه و كفر نباشد و بوده باشد دينها همه از براى خدا . پس فرمود : كه و الله اى مفضل بر دارد از جميع ملتّها و دينها اختلاف را و همهء دين به يك دين حق برگردد ، و از هيچ كس به غير دين حق قبول نكند ، چنانچه حق تعالى فرموده است كه « وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ » « 35 » يعنى : هر كه طلب نمايد غير دين اسلام را پس هرگز از او قبول نكنند ، و او در آخرت از زيان‌كاران باشد . مفضّل پرسيد كه آيا در ايام غيبت ، آن حضرت با كى مخاطبه خواهد فرمود ؟ و كى با او سخن خواهد گفت ؟ فرمود كه ملائكه و مؤمنان از جن ، و امر و نهيش بيرون خواهد آمد به سوى معتمدان و نايبان آن حضرت كه به شيعيانش برسانند . و الله اى مفضل ، گويا مىبينم آن حضرت را كه داخل مكّه شود ، و بُرد حضرت رسالت پناه - صلى اللّه عليه و آله - را در بر ، و عمّامه زردى بر سر داشته باشد ، و در پاهايش دو نعلين حضرت رسول - صلى الله عليه و آله - ، و در دستش عصاى آن حضرت بوده باشد ، و بزى چند در پيش افكنده باشد تا كسى او را نشناسد ، و به اين هيئت بيايد به نزد خانهء كعبه ، تنها و بى رفيق . پس چون شب در آيد و ديده‌ها به خواب رود جبرئيل و ميكائيل و صفّ صفّ از ملائكه بر او نازل شوند . پس جبرئيل گويد كه اى آقاى من سخن تو مقبول است ، و امر تو جارى است ، پس حضرت صاحب الامر - عليه السلام - دست بر روى مبارك كشد و گويد :

--> ( 33 ) . سورهء توبة : 33 . ( 34 ) . سورهء أنفال : 39 . ( 35 ) . سورهء آل عمران : 85 .