را عظيم گردانيده بود ، و ايشان را به شرف مادر مؤمنان بودن مخصوص ساخته بود ، حضرت رسول - صلى الله عليه و آله - به حضرت امير - عليه السلام فرمود كه اين شرف براى ايشان باقى است تا مطيع خدا باشند ، و هر يك از ايشان كه بعد از من معصيت خدا كنند و بر تو خروج كنند تو او را طلاق بگو و از اين شرف بينداز . بعد از آن پرسيدم كه يا بن رسول الله مرا خبر ده از تفسير اين آيه كه خداوند عالميان به حضرت موسى - عليه السلام - مىفرمايد كه « فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً « 23 » » كه ترجمهء ظاهر لفظش اين است كه بكن نعلين خود را به درستى كه تو در وادى پاكيزهء ، كه طوى نام دارد . به درستى كه اتفاق علما است كه نعلين آن حضرت از پوست مرده بود . لهذا خدا امر فرمود كه بكند . حضرت فرمود كه هر كه اين سخن را مىگويد بر موسى - عليه السلام - افترا بسته ، و او را با رتبهء نبوّت جاهل دانسته است ، زيرا كه خالى از اين نيست كه نماز موسى در آن نعلين جايز بود يا نه ؟ اگر نماز جايز بود ، پوشيدن در آن بقعه نيز جايز خواهد بود ، هر چند كه آن مكان ، مقدّس و مطهر باشد ، و اگر نماز در آن جايز نبود ، پس موسى - عليه السلام - حلال و حرام را نمىدانست ، و جاهل بود به چيزى كه در آن نماز نمىتوان كرد ، و اين قول كفر است . گفتم : پس شما مطلب الهى را بفرمائيد . فرمود كه موسى در وادى مقدس بود ، گفت : خداوندا من محبّت را براى تو خالص گردانيده‌ام ، و دل خود را از ياد غير تو شسته ام ، و محبّت زن و فرزند هنوز در دلش بود ، و آمده بود كه براى ايشان آتش ببرد « 24 » . حق تعالى فرمود كه محبّت أهل را از دل به در كن ، اگر محبّت تو از براى ما خالص است ، و دل تو از خيال ديگران مطهر است ، و در وادى مقدس ما ثابت قدمى . پس نعلين كنايه از اين محبّتها است ، چنانچه بعضى مؤيد اين نقل كرده اند كه در عالم خواب چيزها به مثالها به نظر مىآيد . كفش مثال زن است ، و كسى كه خواب مىبيند كه كفش او را دزد برد زنش مىميرد يا از او دور مىشود .

--> ( 23 ) . سورهء طه : 12 . ( 24 ) . در نسخه آستانه : چيزى برد .