دعا فارغ مىشد يك يك از آنها را بيرون مىآورد ، و هر يك كه بيشتر بيرونمى آمد به آن عمل مىكرد « 108 » . مؤلف گويد : كه به جاى على كذا و كذا حاجت خود را به عربى بگويد ، و اگر نتواند بگويد على الامر الّذى علمت و به جاى فلان بن فلان اسم خود و پدرش را بنويسد در همه رقعه‌ها . و اين روايت اگر چه از طريق اهل سنت است اما مؤيد روايت اول است ، و عمل به روايت اول كه از طريق شيعه است اولى است ، و اگر اين دعا را بخواند بد نيست . سوم : آن است كه باز سيد ( رحمه اللَّه ) از طرق مخالفان نقل كرده است از جابربن عبداللَّه انصارى كه از اكابر صحابه است گفت : كه حضرت رسول خدا ( صلى اللَّه عليه و آله ) ما را تعليم مىكرد استخاره در امور را چناچه تعليم مىنمود به ما سورهاى قرآن را ، و مىفرمود : كه هرگاه احدى از شما اراده كارى بكند دو ركعت نماز بكند غير نمازهاى واجب ، پس بگويد : اللهمّ انّى أستخيرك بعلمك ، و أستقدرك بقدرتك ، و أسألك من فضلك العظيم ، فانّك تقدرو لا أقدر و تعلم و لاأعلم و أنت علام الغيوب . اللهمّ ان كنت تعلم أنّ هذا الامر خير لى فى دينى و معاشى و عاقبة أمرى [ فى عاجل أمرى و آجله - خ ل ] فاقدره لى و يسره لى ثمّ بارك لى فيه ، و ان كنت تعلم أنّ هذاالامر شرّ لى فى دينى [ فى عاجل أمرى و آجله - خ ل ] و معاشى و عاقبة أمرى ، فاصرفه عنّى و اصرفنى عنه ، و اقدر لى الخير حيث كان ثمّ رضّنى به . پس سيد گفته گفته است كه بعضى از مشايخ ما ( رحمم اللَّه ) گفته است كه چون اين نماز را بكند و اين دعا را بخواند شش رقعه از كاغذ قطع كند ، و در سه تا افعل بنويسد ، و در سه تا لاتفعل بنويسد ، و به يكديگر مخلوط گرداند و در ميان آستين خود بگذارد ، پس سه تا را يكى يكى بدر آورد ، اگر همه افعل باشد آن كار را بكند با طيب خاطر ، و اگر دو

--> ( 108 ) - بحار الانوار ، 91 / 227 از فتح الابواب سيد .