و آنچه در روايت واقع شده است كه اگر درهم درآيد افعل و لاتفعل بايد پنج تا بيرون آورند اشكالى ندارد ، زيرا كه در بعضى از صور احتياج نمىشود به بيرون آوردن پنجم ، مثل آن كه اول يك لاتفعل درآيد و بعد از آن سه افعل يا برعكس ، يا آن كه دو افعل برآيد و يك لاتفعل و يك افعل يا برعكس ، و دور نيست كه مراد آن باشد كه احتياج به بيرون آوردن ششم هرگز نمىشود كواحتياج به پنجم نيز در بعضى از شقوق نشود . و احتمال دارد كه در همه صور پنجم را بايد بيرون آورد تعبداً كو [ كه او ] فائده‌اش بر ما معلوم نباشد اما بعيد است . و ايضاً بايد دانست كه اگر مختلف بيرون آيد و يكى بيشتر باشد از حديث تفاوتى در خوبى و بدى در ميان صور آن ظاهر نمىشود ، و بعضى از علما به اعتبار زود بيرون آمدن هر يك يا توالى آنها تفاوت در مراتب خوبى و بدى قرار داده‌اند ، مثل آنكه سه افعل در چهار رقعه بيرون آيد بهتر است از آن كه در پنج رقعه بيرون آيد ، و همچنين لاتفعل در بدى ، و اگر دو افعل بيرون بيايد پياپى و يك لاتفعل و يك افعل بهتر است از آن كه اول لاتفعل بيرون آيد و بعد از آن سه افعل ، و بر اين قياس ساير شقوق نيكى و بدى معلوم مىشود . دوم : آن است كه سيد ( رضى اللَّه عنه ) از طريق عامه از ابن مسعود روايت كرده است كه او در استخاره اين دعا را مىخواند : اللّهمّ انّك تعلم و لاأعلم و تقدر و لا أقدر و أنت علام الغيوب ، اللّهمّ انّ علمك بما يكون كعلمك بما كان ، اللّهمّ انّى قدعزمت على كذا و كذا فان كان لى فيه خيرة للدين و الدّنيا و العاجل و الاجل فيسره و سهّله و وفّقنى له و وفّقه لى ، و ان كان غير ذلك فامنعنى منه كيف شئت پس به سجده مىرفت و صد و يك مرتبه مىگفت : اللهمّ انّى أستخيرك برحمتك خيرة فى عافية پس در سه رقعه مىنوشت خيرة من اللَّه العزيز الحكيم لفلان بن فلان افعل على اسم اللَّه و عونه و در سه رقعه ديگر مىنوشت خيرة من اللَّه العزيز الحكيم لفلان بن فلان لاتفعل و الخيرة فيما يقضى اللَّه و در زير سجاده مىگذاشت و چون از نماز و