و به سند معتبر از حضرت صادق ( عليه السلام ) منقول است كه اگر خواهى نعمت الهى براى تو مستقيم باشد و مروت و مردى تو كامل و تمام باشد و زندگانى تو نيكو باشد ، پس در امور خود با برده و با مردم دنى و دون مشورت مكن « 84 » . و از حضرت رسول ( صلى اللَّه عليه و آله ) مروى است كه مشورت مكن با جبان و ترسان كه راه بدر شد را بر تو تنگ مىكند ، و بسبب جبنى كه دارد راه گشاد را به تو نمىنمايد ، و مشورت مكن با بخيل كه مانع مىشود تو را از رسيدن به نهايت مقصود خود ، و مشورت مكن با كسى كه حرص دنيا داشته باشد ، زيرا كه زينت مىدهد براى تو بدترين رأيها را « 85 » . و به سند معتبر از حضرت صادق ( عليه السلام ) منقول است كه هر كه برادر مؤمنش با او مشورت كند و آنچه محض خير او را در آن داند نگويد حق تعالى عقل ء رؤيش را از او سلب كند « 86 » . و در محاسن و معانى الاخبار و فتح الابواب به سندهاى معتبر از حضرت صادق ( عليه السلام ) منقول است كه هرگاه يكى از شما كارى را اراده كند با كسى مشورت نكند تا آنكه پيش از آن با خداوند خود مشورت كند . راوى گفت : چگونه با خدا مشورت كند ؟ فرمود : كه اول از حق تعالى طلب خير خود بكند ، بعد از آن با مؤمنان مشورت كند ، تا خدا آنچه خير در آن است بر زبان ايشان جارى گرداند « 87 » . و در مكارم از حضرت صادق ( عليه السلام ) روايت كرده است كه هرگاه امرى را اراده كنى ، پس با كسى مشورت مكن‌تا با خدا مشورت كنى ، پرسيدند كه چگونه با پروردگار خود مشورت كند ؟ فرمود : كه صد مرتبه بگويد أستخيراللَّه پس با مردم مشورت كند تا خدا خير او را بر زبان هر كه خواهد جارى كند « 88 » .

--> ( 84 ) - بحار الانوار ، 75 / 990 ، ح 9 . ( 85 ) - بحار الانوار ، 75 / 99 ، ح 11 . ( 86 ) - بحار الانوار ، 75 / 102 ، ح 29 . ( 87 ) - محاسن برقى ، ص 598 ، ح 2 و معانى الاخبار ، ص 144 - 145 و بحار 91 / 252 از فتح الابواب . ( 88 ) - مكارم الاخلاق ، ص 318 .