شرف بن محمد بن حسن بن محمد بن ابراهيم بن جعفر بن محمد بن اسماعيل بن محمد بن أحمد الاعرابي بن أبو « 1 » محمد قاسم بن أبو القاسم حمزة بن امام موسى الكاظم عليه السّلام . كنيهء امام موسى عليه السّلام أبو الحسن و أبو ابراهيم بود ، مادر او ام ولد نام او حميدهء مغربيه ، موجود شد در سنهء ثمان و عشرين و مائه ، و او سياه‌رنگ بود و او را فضايل و كمالات و كرامات بىشمار بود ، او را كاظم گفتندى به جهت كثرت فرو خوردن خشم . و آن حضرت بسيار واسع العطا بود ، در شب بيرون مىآمد و كيسه‌اى داشت پر از درم « 2 » و به مردم مىبخشيد ، و از آن كيسه هيچ كم نمىشد ، و هر كس كه به مردمان چيزى بسيار مىبخشيد به مثل گفتندى كه مگر تو كيسهء موسى دارى . موسى الهادى بگرفت او را و حبس كرد ، پس حضرت أمير المؤمنين علي عليه السلام را به خواب ديد كه او را گفت : يا موسى هل عسيتم ان توليتم أن تفسدوا في الارض و تقطعوا أرحامكم « 3 » چون بيدار شد دانست كه مراد از اين خواب رها كردن امام موسى كاظم عليه السّلام است ، پس آن حضرت را رها كرد . چون هارون الرشيد به خلافت نشست آن حضرت را معزز و مكرم داشت . و چنين آورده‌اند كه أهل خراسان فكر كردند كه چيزى از خمس و هديه به جهت آن حضرت به‌فرستند ، محمد بن اسماعيل كه برادرزادهء آن حضرت

--> ( 1 ) از لحاظ أدب عرب مىبايد « أبى » باشد ، لكن مؤلف در طول كتاب اين لحاظ را مراعات نفرموده . ( 2 ) مأخوذ از درهم ، و بمعنى پول نقد است . ( 3 ) اقتباس از سوره محمد آيه 22 .