مهدى مهريزى و على صدرايى خويى

333

ميراث حديث شيعه

تحريك نمايد ومزاج « 1 » دماغ مختل شود وامراض چون دوار وسدر « 2 » وطنين وددى وغيره روى نمايد واز كتب طبيعيين ، استنباط هر يك « 3 » توان نمود . و « 4 » هرگاه بعد الخلو تام گويند ، بدين حركت ، أخلاط در بدن بسوزد وبخارات بد از ايشان به دماغ برآيد وحرارت دل نيز « 5 » غلبه بكند « 6 » ومادّه‌ها را در دماغ بسوزاند وسودا گرداند وعلّت‌هاى بد ، چون ماليخوليا « 7 » وكابوس وجنون وسوزش معده وبواسير وخفقان وتشنّج وبدى هضم وبىخوابى وأشباه اينها پديد آيد ؛ چنانچه در « 8 » طبّ مقرّر است . ديگرى آن كه از سه ذكر به تدريج زيادة سازند چون آدمي [ در ] كبّاده كشيدن وغيره ، تا « 9 » نفس نسوزد وقوّت « 10 » زيادة گردد ؛ چنان‌كه به يك نفس ، بسيار توانند « 11 » گفتن بىكلفت ووحشت ومقادير آن غير معيّن است وكميّت آن « 12 » ذكر ، به مشاهدهء صور در عالم مثال وترقيّات و « 13 » أحوال مميّز گردد ؛ چه قابليّات متفاوت « 14 » است : گاه بود كه سالك ، معتدل المزاج بود ومحتاج به زيادة تعب « 15 » نباشد ؛ بلكه اگر كشد مضرّ بود . وگاه بود كه جذبه بر أو چنان غالب « 16 » بود كه كثرت ذكر بسوزد « 17 » أو را واز حدّ اعتدال به در برد ؛ چنانچه از حضرت شيخ اخى على دوستى - قدّست أسراره - مروى است كه يك ذكر بيشتر نمىتوانسته « 18 » گفتن . وگاه بود كه چنان خام بود كه با كثرت ذكر ، ديگر مشقّت‌ها وتعب‌ها از خدمت عبادات « 19 » مسنونه ، علاوهء آن بايد ساخت تا ترقّى كند وپير كامل مكمّل به جهت ضبط

--> ( 1 ) . ف : + / و . ( 2 ) . ف : مندر . ( 3 ) . ف : هر يك استنباط . ( 4 ) . م : - و . ( 5 ) . ف : - نيز . ( 6 ) . م : شود . ( 7 ) . ف : ماخوليا . ( 8 ) . ف : + / كتب . ( 9 ) . ف : - تا . ( 10 ) . ف : - قوّه . ( 11 ) . ف : تواند . ( 12 ) . ف : اين . ( 13 ) . ف : - و . ( 14 ) . ف : مختلف است ومتفاوت . ( 15 ) . ف : زياد نعت . ( 16 ) . ف : - غالب . ( 17 ) . ف : بسوزاند . ( 18 ) . ف : نمىتوانست . ( 19 ) . ف : وعبادت .