واز اين جاست كه حضرت پيغمبر - عليه الصّلاة والسّلام - فرمود كه : « والذي نفسي بيده ، لو لم تذنبوا لذهب اللَّه بكم ، ولجاء بقومٍ يذنبون فيستغفرون اللَّه فيغفر لهم » « 1 » يعنى به خداى « 2 » كه جان محمّد در قبضهء قدرت اوست كه اگر شما كه بندگان خداييد گناه نمىكرديد ، « 3 » حضرت اللَّه تعالى شما را برطرف مىساخت وجمعى ديگر خلق مىفرمود تا گناه مىكردند واز حضرت أو آمرزش آن گناه مىخواستند . پس آن حضرت ، جمله گناهان ايشان را عفو مىفرمود و « 4 » ايشان را از مقبولان مىگردانيد . اى سعادتمند ! چون بدين فصل الخطاب ، محرم حريم ملك توّاب ، جافيان « 5 » تيره‌روزگار وعاصيان بدكردار را هدايت مىفرمايد به تطهير سر از قاذورات معاصي به زلال « 6 » استغفار وبه تنوير مشكات باطن از كدورات ظلمات ذنوب به مصباح توبه كه عبارت است از باز كشيدن عنان نفس از راه جفا با ندامت از ما مضى « 7 » وروى آوردن به بساط وفا كه اين خود به حقيقت مبدأ راه طالبان وسرمايهء فتوح صادقان ومفتاح أبواب سعادت سالكان است . نظم اگر به آب ندامت برآورى غسلي * همه كدورت دل را صفا توانى كرد ز منزل هوس ار يك دو گام پيش نهى * نزول در حرم كبريا توانى كرد پس بايد كه بنده به آب ندامت به هدايت « النّدم توبةٌ » « 8 » جرايم ماضيه را از دفاتر اعمال خود بشويد وبه سكّين « 9 » استغفار ، نقوش گناه از « 10 » ضمير بستراند « 11 » تا از هاويهء

--> ( 1 ) . صحيح مسلم ، ج 8 ، ص 94 . ( 2 ) . ف : خدايى . ( 3 ) . ف : مىكرديد . ( 4 ) . ف : - و . ( 5 ) . م : طاقيان . ( 6 ) . ف : دلال . ( 7 ) . ف : معاصي . ( 8 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 380 ؛ تحف العقول ، ص 55 ؛ بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 159 . ( 9 ) . ف : تسكين ( به سكيّن ) . ( 10 ) . ف : + / صفحهء . ( 11 ) . ف : ستراند .