رابطه « 1 » وسيلهء قرب « 2 » اوست به حضرت صمديّت - عزّ وعلا - ومثمر ظهور محبّت از جناب احديّت - تقدّس وتعالى - وعدول از نهج دين قويم وجادهء مستقيم حبيب حضرت كريم ، علامت عدم آن ارتباط عظيم ومانع قرب رحمت رحيم ومنتج عذاب اليم است . ليكن احبيّت واقربيّت حاكم عادل وابغضيّت والى جاير واشديّت أو در عذاب آخرت از دو وجه فهم مىشود : يكى « 3 » آن كه چون كمال حكمت ذات متعاليه ، مقتضى انتظام عالم حسّى است ونفوس وطبايع نوع انسان [ را ] در أول خلقت وبدايت فطرت به « 4 » سبب تنوّع خصوصيّات واختلاف استعدادات در قابليّت فيضان أنوار ، تجليّات جمالى وجلالي متفاوت افتاده است وبدين جهت مقاصد واغراض خلايق ، مختلف گشته وتباين در أقوال وافعال وعقايد أمم ، ظاهر شده وصفات متضادّه هرجا ظهور كرده ، هر آينه سنّت الهى بر آن جارى شده كه در هر زماني در ميان خلق ، حاكمى عادل ومصلحى كامل پديد آيد « 5 » تا اعمال عمّال أولاد آدم واحكام اشغال أهل « 6 » عالم را بر « 7 » نهج صواب به قوّت « 8 » فصل خطاب مسلوك ومحفوظ دارد ودر تنفيذ احكام وأوامر الهى غاية الإمكان سعى نمايد وبه جهت حفظ حدود قواعد نظام ميان خواص وعوام به مقتضاى عدالت ، تسويه نگاه دارد وبه زواجر سياسي وموانع حكمي ، دست تعدّى اقويا از ضعفاى مظلوم ، كوتاه گرداند تا از آثار طباع سباع وانعام بين الأنام صور ظلم وانظلام به ظهور نرسد وانتظام مقرّر شود چنانچه از أنبيا ورسل - صلوات اللَّه عليهم في كل وقت وحين - واز خلفاى ايشان - رضوان اللَّه عليهم أجمعين - آنچه كمال حق اين امر بود ، به ظهور پيوست وشك نيست كه ايشان « 9 » احبّ وأقرب وأكرم

--> ( 1 ) . ف : - معنوي . . . رابطه . ( 2 ) . ف : قريب . ( 3 ) . ف : اوّل . ( 4 ) . ف : - به . ( 5 ) . ف : - آيد . ( 6 ) . ف : - أهل . ( 7 ) . ف : به . ( 8 ) . ف : قوه . ( 9 ) . ف : - ايشان .