مهدى مهريزى و على صدرايى خويى

249

ميراث حديث شيعه

وثواب بر أراضي نفوس طاهرهء « 1 » ايشان باران‌اند وچندان روح وريحان ومغفرت ورضوان بر فرق قابليّات ايشان نثار شود كه آسودگان مهد عافيت ، آرزو كنند كه كاشكى ايشان نيز ارّهء بلا كشيدندى واعضاى ايشان را در دنيا به مقراض جفا بريدندى . نظم هميشه أهل وفا خلعت بلا پوشند * ز دست دوست مى محنت وجفا نوشند به راه تير قضا جان ودل نشانه نهند * براي صيد رضا از پى عنا كوشند اى سعادتمند ! صبر بر سه نوع است : يكى فرض چون صبر بر مواظبت طاعات مفروضه واز ارتكاب محظورات معاصي وكباير مناهى . دوم « 2 » مستحب چون صبر بر اداى نوافل و « 3 » سنن وبر وقوع بليّات ومحن واز ارتكاب صغاير ذنوب وآثام . سيوم « 4 » مذموم چون صبر در مقام تهلكه ورؤيت مناهى وملاهي . وأكابر دين گفته‌اند كه مطيع را در طاعت « 5 » سه حالت است ودر هر سه حالت به صبر محتاج است ؛ اوّل قبل العمل ودر اين حال لابّد است از صبر در « 6 » تصحيح نيّت واخلاص واز دخول شوايب ريا واين قسم از صبر نزد أهل تحقيق وعلماى راسخ كه از حقيقت نيّت واخلاص واقف « 7 » اند وبر مكايد نفسْ مطّلع ، مشكل‌ترين اقسام است واز اين‌جاست كه حضرت‌رسالت عليه السلام فرمود : « إنّما الأعمال بالنيّات ، ولكلّ امرئٍ ما نوى » « 8 » يعنى به درستى كه « 9 » أسباب جملهء اعمال وروح آنها نيّات است وهر كسى را از ثمرهء اعمال بر قدر صحّت صدق نيّت واخلاص وعزيمت أو بهره خواهد بود . دوم حال العمل ودر اين حال ، ناچار است ازصبر بر محافظت أركان وشرايط وآداب ملازمت حضور دل با محلّ اتمام وهم چنين صبر از آفات تكاسل ودواعي

--> ( 1 ) . م ، ف : ظاهره . متن ، تصحيح قياسي است . ( 2 ) . ف : دويم صبر . ( 3 ) . ف : - و . ( 4 ) . ف : سيم . ( 5 ) . ف : طاعات . ( 6 ) . ف : + / مقام . ( 7 ) . ف : آگاه . ( 8 ) . تهذيب الأحكام ، ج 4 ، ص 186 ، الأمالي طوسي ، ص 618 . ( 9 ) . ف : - كه .