فتور تا حدّ « 1 » فراغ واز اين جهت بود كه حضرت نبوي عليه السلام فرمود كه : « استتمام المعروف خيرٌ من ابتدائه » « 2 » يعنى به انجام رسانيدن كار خير ، بهتر از آغاز كردن است . سيوم « 3 » بعد العمل و « 4 » در اين حال ، ناگزير است از صبر ، چنانچه منع كند « 5 » نفس را از بزرگ داشتن عمل خود تا « 6 » محفوظ ماند از آفت عجب ومنع كند از افشا واظهار آن تا مصون ماند از شرور سمعه ؛ چه اظهار طاعات وافشاى عبادات ، مهبط « 7 » أجور ومنتج ويل وثبور است . نظم آنها كه كمال نفس جويند * با ديو هوا به گفت وگويند هرگز ندهند وايهء نفس * دايم شكنند پايهء نفس تا جان ، سپر بلا نسازى * باشد همه طاعت تو بازى از زهد وعبادت ريايى * هرگز نرسد كسى به جايى بگذر ز منّى وهم ز مايى * گر طالب رحمت خدايى بگذار طريق خودفروشى * تا خلعت لعنتش نپوشى بر محنت دوست ، صبر مىكن * غم را به رضا تو جبر مىكن ابن عبّاس رضي الله عنه فرمود كه : صبر در قرآن بر سه مرتبه است ؛ أول بر اداى فرايض واين صابر را عند اللَّه سيصد درجه است . دوم « 8 » صبر از محارم وأو را ششصد درجه است . سيوم « 9 » صبر بر صدمت أول مصايب واين صابر را نهصد درجه است وفضل اين مرتبه بر مراتب ديگر از آن جهت است كه هركه مؤمن صادق است ، بر اداى فرايض و « 10 » اجتناب از محارم ، صبر تواند كرد . اما صبر بر أول سطوت ورود مصايب

--> ( 1 ) . م : ماجد . ( 2 ) . الأمالي طوسي ، ص 596 ؛ كنز العمّال ، ج 6 ، ص 401 : « استتمام المعروف أفضل من ابتدائه » . ( 3 ) . ف : سيم . ( 4 ) . ف : - و . ( 5 ) . ف : كنند . ( 6 ) . م : يا . ( 7 ) . ف : محيط . ( 8 ) . ف : دويم . ( 9 ) . ف : سيم . ( 10 ) . ف : + / از .