سالك عاشق قدم در چارسوى فقر نهد ولباس مستعار اعتبار را دور افكند ومركب طلب در بيداى رياضت تازد وعَلَم تقوا بر أوج اعمال « 1 » افرازد وكمر زهد « 2 » بر ميان جان بندد ونعلين تسليم در پاى كند وگردن نفس را به تيغ مجاهده بزند وصحيفهء دل را زرافشان محبّت كند ونقوش اخلاص به كلك صدق بر أو نگارد ودر رعايت آداب شريعت وطريقت دقيقه‌اى مهمل نگذارد ودر مراقبت أحوال وضبط أوقات به قدر وسع واستطاعت سعى جميل نمايد ، هر آينه نسمات « 3 » آثار عنايت ، مشام باطن أو را معطّر سازند ولمعات أنوار هدايت ، ديدهء دل أو را منوّر سازند . جواذب تأييد ، عنان همّت أو را به صوب تحصيل معارف يقيني مصروف دارند وبواعث توفيق ، مطيّهء نفس مطمئنّهء أو را به جانب ادراك وصول به مبدأ حقيقي معطوف گردانند . ضياى مواهب احديّت ، غطاى جهالت از پيش عين بصيرت أو بردارد وسناى عواطب صمديت ، غشاى غفلت از چشم « 4 » سرّ أو بگشايد . حجاب بارگاه وصال ، أبواب سعادت به مفاتيح مشيّت بر روى أو بازكنند ونوّاب بزمگاه اتّصال ، أو را به « نداى حيّ على الفلاح » آواز كنند و « 5 » اين هنگام عبور أو بر مناهج ترقيّات ووقوف أو بر مراتب تجليّات ونزول أو در حريم مكاشفات واقع شود ودر هر عالمي از عوالم ملكوت وجبروت بر اسمى از اسما وصفتي از صفات واثرى از آثار وفعلى از افعال ملك متعال - تنزَّهَ عن الأشباه « 6 » والأمثال - كه منشأ جميع آلاى صوري ومعنوي ووسيلهء افاضهء نعمت وجود وآنچه تابع وى است از كمالات ظاهري وباطنىاند ، اطلاع يابد ، تا آنگاه كه ذرّه‌وار در پرتو نور خورشيد وحدت ، محو ومتلاشى گردد وتمامى كثرات مو هومه را در حضرت احديّت كم بيند ، وبعد خلعت فناء في اللَّه چون شربت بقاء باللَّه بنوشد ، خود را متّصف به صفات كماليّهء ذات متعاليه يابد .

--> ( 1 ) . ف : - اعمال . ( 2 ) . ف : زه . ( 3 ) . ف : نسيمات . ( 4 ) . ف : عين . ( 5 ) . ف : + / به . ( 6 ) . ف : الأشياء .