روى عنه جملة من العلماء « 1 » . وى در بسيارى از دانش‌هاى ديني ، دستى گشاده داشت ودر برقرارى ارتباط ميان دانشمندان وحاكمان ، ونپذيرفتن هدايا وجوايز آنان ، بسى سخت پيمان وكرانه‌جوى بود . أو از فقيهانى است كه به حرمت نماز جمعه در زمان غيبت ، باور دارند . مشايخ وى براساس گزارش مرحوم علامهء مجلسي ، أو از محقق كركى ، از علي بن هلال جزايرى روايت مىكند : صاحب رياض العلماء مىنويسد : وى وشيخ عزّ الدين آملي وشيخ على كركى هم‌درس بودند وچنان كه گفته‌اند ، نزد شيخ علي بن هلال جزايرى ، دانش مىآموخته‌اند ليك از اجازه‌اى كه شيخ إبراهيم بن سليمان قطيفى به شمس الدين محمد بن حسن استرآبادي داده است ، بر مىآيد كه وى ، با يك واسطه ، از شيخ علي بن هلال روايت مىكرده است . أو در آن اجازت‌ْنامه گفته است : « إنّ عدّة من الفضلاء أجازوه ، أوثقهم الشيخ إبراهيم بن الحسن ، الشهير بالورّاق ، عن الشيخ علي بن هلال الجزائري » وتاريخ آن اجازه نويسى در سال 920 ق ، ودر ايّام مجاورتش در نجف اشرف است « 2 » . در واقع مرحوم أفندي با ذكر اين سخن ، چندان به دانش آموختن وى از شيخ علي بن هلال جزايرى ، باور ندارد ؛ اما صاحب أعيان الشيعة ، را رأى بر اين است كه هيچ ناسازگارى

--> ( 1 ) . رياض العلماء ، ج 1 ، ص 18 . ( 2 ) . رياض العلماء ، ج 1 ، ص 16 ( با ترجمه وتلخيص ) .