على صدرايى خويى

149

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

مؤلف در مقدمه خود را امام الدين بن شيخ پير محمد حكيم بن شيخ محمد عمر بن شيخ حكيم پاك پتنى و از مريدان خواجه محمد سليمان الله بخش تونسوى از اقطاب سلسلهء چشتيه معرفى نموده است . مؤلف در اين كتاب تجارب خود را در پزشكى و داروسازى كه از طب هندى و طب يونانى به دست آورده بود ، در يك مقدمه و پنج اكسير و يك تكمله ، جمع آورى نموده است . او تأليف اين كتاب را در سال 1274 ق به پايان رسانده است . نسخه حاضر جلد اول كتاب و مقدمه در پنج فائده و اكسير اول : در كشته جات و مقتلات ذوى الارواح ، را شامل است . آغاز : بسمله . ( شعر ) اى حكمتت ز علم همه ماسواء سوا * وى ذاتت از قياس همه ماورا ورا وز رحمتت به خاطر هر ناتوان توان * وز قدرتت به هر مرض لا دوا دوا . . . سبحان الله ربّ حكمت حكيم مطلق وجهى قدرت قادر بر حق كه حضرت اسماء را بر صفحهء صحيفه . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : به تصحيح دكتر حكيم محمد نصير الدين سند يافتهء ميدكل كالج لاهور فرزند مصنّف كتاب ؛ صفحه هاى آغازين نسخه نياز به ترميم دارد . محل چاپ : پاكستان ؛ لاهور . مطبعه : كاپريتيو پريس . تاريخ : ذكر نشده . تعداد صفحات : 198 ؛ اندازه : 25 * 16 ؛ تعداد سطور : 25 . ( 1134 ) معدن الاسرار در بيان جواهر الابرار ( عرفان - / فارسى ) از : خواجه محى الدين ابن سيّد ابى صالح معروف به سيد شاه محى الدين صاحب قادرى * همان كتاب شماره ( 755 ) و همان چاپ ، و نسخهء حاضر كامل است . تعداد صفحات : 228 ؛ اندازه : 25 * 17 ؛ تعداد سطور : 25 .