على صدرايى خويى
125
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
صاحب و شيخ زين العابدين مازندرانى در صحت عمل به اين رساله ( حواشى صفحه اول متن كتاب ) ؛ - / متن كتاب ( ص 845 - / 2 ) ؛ - / تقريظ از مؤلف كه در آن عنوان نموده كه حاجى سيد نوابجان هندى عظيم آبادى اين رساله را مبوّب و تصحيح و مقابله نموده و ابراز اميدوارى كرده كه اين سؤال و جواب با نسخه سؤال و جواب كه به تبريز رفته چاپ شود تا شيعيان منتفع شوند ( ص 845 ) ؛ - / چند مسئله جديده كه در سال 1296 ق از نجف از دستخط مؤلف رسيده است ( ص 848 - / 846 ) ؛ - / قطعات تاريخ طبع كتاب ( ص 856 - / 848 ) از اين نويسندگان : - / قطعه منظوم فارسى در شش بيت از نواب مهدى على خان صاحب مهدى ، - / قطعه منظوم فارسى در سه بيت از نواب هاديعلى خان فائز ولد ارشد نواب مهدى علىخان ، - / دو قطعه منظوم فارسى در هشت و پنج بيت از جناب مير مرتضى ، - / قطعه منظوم فارسى در هفت بيت از نواب مولوى سيد على محمد صاحب شاد ، - / قطعه منظوم فارسى در شش بيت از مير حامد حسين صاحب نكهت ، - / دو قطعه منظوم فارسى در شانزده و هفت از سيد امير خان صاحب فرقتى برادر سيد نواب جان ذاكر ، - / يك رباعى و يك دو بيتى فارسى از سيد محمد تقى بن مولوى سيد على رضا صاحب ، - / قطعه منظوم فارسى در هفت بيت از سجاد على صاحب شهرتى فرزند سيد امير فرقتى ، - / قطعه منظوم فارسى در بيست و دو بيت از سيد نواب جان ذاكر ، - / قطعه منظوم فارسى در چهار بيت از شيخ على باقر صاحب متخلص به آباد ، - / خاتمة الطبع به نثر از سيد نواب جان ذاكر در صفر 1296 ق در عظيم آباد پتنه . - / غلطنامه كتاب ( ص 877 - / 857 ) . نوع خط : نستعليق . كاتب و تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : وزير على حسب فرمايش حاج سيد نواب جان صاحب ذاكر . توضيحات : مهر مؤلف با سجع « عبده الراجى زين العابدين » در پايان نسخه چاپ شده