على صدرايى خويى

126

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

است ؛ اين كتاب به موجب قانون بيستم سال 1847 رجسترى شده و هرگونه حقوق طبع متعلق به سيد نوابجان ذاكرى است ؛ تمامى صفحات جدول دار . محل چاپ : هند ؛ عظيم آباد پتنه . مطبعه : صبح صادق . تاريخ : صفر 1296 ق . تعداد صفحات : 17 + / 877 ؛ اندازه : 24 * 16 ؛ تعداد سطور : 21 . ( 1116 ) ديوان قاسم منيجه ( سبزوارى ) ( ادبيات فارسى ، ديوانها - / فارسى ) از : قاسم خان سبزوارى منيجه ( قرن 11 ق ) اين نسخه يك شماره از مجلهء علوم اسلاميه هست كه به زبان اردو و از سوىادارهء علوم اسلاميه مسلم يونيورستى على گره منتشر مى گرديد . اين نسخه شمارهء اول از جلد سوم آن بوده كه در جون 1962 م انتشار يافته است . تمامى مقالات آن به اردوست ولىمقالهء پنجم آن ( بخش متون ) تصحيح و تحقيق ديوان يكى از شاعران فارسى زبان است . مصحح آن دكتر محمد شمعون اسرائيلى است كه از روى نسخه خطى منحصر آن كه در كتابخانه دانشگاه عليگر نگهدارى مىشود آن را تصحيح و مقدمه اى به اردو بر آن نگاشته است . اين نسخه منتخبى از اشعار فارسى قاسم سبزوارى هندى است كه به قاسم منيجه معروف است . شايان ذكر است كه وى غير از قاسم كاهى است كه ديوانش به چاپ رسيده است . اين منتخب داراى 128 غزل به ترتيب قوافى و بعد از چند سى و يك تك بيتى و نوزده رباعى را در بر دارد . شاعر در اشعارش « قاسم » تخلص مى كرده و همزلف جهانگير پادشاه بوده و خواهر نور جهان بيگم زوجه او بوده است . آغاز : ديوان قاسم خان منيجه ، غزليات ، رديف الف : ( شعر ) يك نفس گر بگذرد با دوست بس باشد مرا * حاصل عمر عزيز اين يك نفس باشد مرا مرغ هر شاخى نيم اى باغبان بالم مبند * عندليبم سايهء گلبن قفس باشد مرا نوع چاپ : سربى توضيحات : گروه نظارت مجله : پروفيسر عبدالعليم ، داكتر سيد مقبول احمد ، داكتر