على صدرايى خويى
124
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
آغاز : بسمله . رباعى : ( شعر ) از بنده خضوع و التجا مى زيبد * بخشايش بنده از خدا مى زيبد گر من كنم آن كه آن ز من نازيباست * تو كن همه آن كه آن تو را مى زيبد حمدى كه زبان از گزارش آن به عجز اعتراف نمايد و نعتى كه قلم از تحرير آن زبان به فروتنىبرگشايد . نوع خط : نستعليق . كاتب : وارث على . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : لاله بشيشر ديال . توضيحات : فهرست منشورات مبطعه در موضوع ادبيات در پشت صفحهء عنوان و دو صفحهء پايان نسخه آمده است ؛ تمامى صفحات جدول دار . محل چاپ : هند ؛ كانپور . مطبعه : منشى نول كشور . تاريخ : اپريل 1873 م . تعداد صفحات : 4 + / 130 ؛ اندازه : 24 * 15 ؛ تعداد سطور : 23 . ( 1115 ) ذخيرة المعاد ( فقه - / فارسى ) از : شيخ زين العابدين مازندرانى حائرى * همان كتاب شمارهء ( 1096 و 206 و 36 ) ، ولى نسخهء حاضر چاپ ديگر است . مطالب نسخه حاضر چنين است : - / تقريظى از حاج سيد نواب خان ذاكر حسنى حسينى مبنى بر آنكه نسخه اصلى اين رساله را خود در نجف از مؤلف گرفته و به هند آورده است . ( ص 1 و 2 ) ؛ - / فهرست مطالب كتاب ( ص 10 - / 3 ) ؛ - / تقريظ حاج سيد مهدى بن سيد محمد ( ص 12 - / 11 ) ؛ - / تقريظ امام جمعه و جماعت سيد اصغر حسين بن على صوروى ( ص 17 - / 13 ) ؛ - / صورت دستخط هاى حاجى سيد ولايت على خان صاحب سى آى اى و سيد مهدى شاه