على صدرايى خويى

166

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

از : سيد محمد كاظم طباطبايى كتاب معروفى در فقه شيعه كه مؤلف آن را براى عمل مقلدان خود ساخته است . اين اثر بعد از تأليف مورد توجه فقها قرار گرفته و حواشى متعددىبراى آن جهت عمل مقلدان نوشته شده است . در نسخهءحاضر حواشى شيخ على فرزند شيخ محمد حسن نجفى صاحب جواهر الكلام ( در خاتمة الطبع نام وى « شيخ على الشّيخ باقر نجل صاحب الجواهر » ولى در عنوان كتاب على بن المرحوم صاحب الجواهر آمده ، به نظر مى آيد كه على بن باقر درست باشد ) با امضاى « على مدّ ظله » آمده و در اول صورت اجازه وى در عمل به آنها چاپ شده است . همچنين در آغاز آن فهرست مطالب كتاب آمده كه شيخ حسين نجل شيخ عباس اعسم در 18 شعبان 1339 ق آن را تنظيم نموده است . آغاز : بسمله . حمدله . . . مسئلة 1 يجب على كل مكلّف فى عباداته و معاملاته ان يكون مجتهداً او مقلّداً او محتاطاً . نوع خط : نسخ . كاتب : شيخ محمّد عبدالحكيم معروف به معجز رقم . تاريخ كتابت : 29 شوّال 1339 هجرى قمرى . به اهتمام : به مباشرت آقا ميرزا احمد شيرازى ، طبعت على نفقة الشيخ عبد المهدى مظفر ساكن بصره . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ به تصحيح شيخ عبدالحسين اعسمى نجفى و مولوى ميرزا على حسن لكهنوى حايرى ؛ فهرست مندرجات عروة الوثقىنگاشتهء حسين بن شيخ عباس الاعسم در آغاز نسخه از ص 1 - 49 چاپ شده است ؛ غلط نامهء در چهار صفحه در پايان نسخه . حواشى : شرح لغات و اصطلاحات با شماره هاى شاخص در حاشيه بعضى از صفحات به زبان عربى از على بن مرحوم صاحب جواهر . محل چاپ : هند ؛ بمبئى . مطبعه : مظفرى ؛ تاريخ طبع : 1339 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 50 + / 488 + / 4 ؛ اندازه : 16 * 50 . 24 ؛ تعداد سطور : 24 . ( 668 ) رسائل اخوان الصفا و خلّان الوفا ( قسم اول ) ( رياضيات ، هندسه - عربى )