شرحى است بر قطعهء هزلى از نعمت خان عالى معروف به دانشمند . اين قطعهء هزل را نعمت خان دربارهء كتخدا كامكار خان پسر دوم جعفرخان وزير اعظم پادشاه عالمگير كه مادرش فرزانه بيگم خالهء پادشاه بود ، سروده است . شارح در مقدمه عنوان مىكند كه كامكار خان علىرغم نسبت با شاه در سادگى شهرهء آفاق بود و بعد فتح آباد با صبيهء سيد مظفر وزير سلطان ابوالحسن والى حيدرآباد ازدواج كرد . او همچنين عنوان مىكند كه نعمتخان اول « حكيم » تخلص مى كرد و ثانيا به « عالى » تغيير داد و در اين قطعه برخى از اصطلاحات علوم را گنجانده است و او با هزل ميانه اى نداشته و به درخواست برخى از امراء به شرح آن اقدام نموده است . آغاز : بسمله . رباعى : يا رب يا رب رهين احسانم كن * مشمول عنايت فراوانم كن عمريست كه طبع من ملالت زده است * از جوش شكفتگى گلستانم كن بر ضمائر ظريفان و الا فطرت و حريفان بلند فكرت هويدا باد . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : صفحه اول كتيبه با سر لوح ، تمامى صفحات جدول دار ، صفحه اول و دوم با حواشى محرر ، موريانه به نسخه آسيب رسانده و پس از آن نسخه ترميم شده ولى برخى جاها قابل قرائت نيست و ازبين رفته است . محل چاپ : هند ؛ شهر : ذكر نشده . مطبعه : ذكر نشده . تاريخ طبع : 10 شوال 1259 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 40 ؛ اندازه : 24 * 16 سم ؛ تعداد سطور : 17 . ( 388 ) قول فيصل ( ادبيات نثر و منظوم - فارسى ) از : امام بخش مغفور معمائى متخلص به صهبائى