سراج الدين عليخان آرزو ايراداتى بر اشعار محمد على حزين لاهيجى وارد ساخته و نام رساله اش را « تنبيه الغافلين » نهاد . پس از آن مير محسن على - نبيره و تلميذ ارشدِ عليخان آرزو - از اعتراضات آرزو پاسخ داد . بعد از وى مولوى امام بخش متخلص به صهبايى به محاكمه و داورى بين آنها پرداخته و كتاب حاضر را نگاشته است . در اين كتاب ، مؤلف ، پس از عبارت « قال » عبارت‌هاى نظم و نثر آنان را آورده ، و سپس با عبارت « اقول » به توضيح و داورى بين آنها پرداخته است . آغاز : بسمله . خداوندا ظلوم و جهولى كه زيان از سود نشناسد و نيك از بد باز نداند و با اين همه بى تميزى از امداد توفيقت دست به عيب و هنر مردم نيالايد . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : محمد عبد الرحمن بن حاجى محمد روشن خان و به امر پندت دهرم ناراين صاحب مير منشى . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ، نسخه را موريانه خورده و بعدا ترميم شده و قرائت برخى عبارتها دشوار است ، بعد از پايان كتاب چند خاتمه الطبع آمده بدين ترتيب : - / از محمد عبد الرحمن بن حاجى محمد روشن خان حنفى به نثر ( ص 164 ) ؛ - / از مولوى محمد حسين انصارى متخلص به هجر شاگرد مصنف كتاب ، به نظم ( ص 166 - / 165 ) ؛ - / از امر پندت دهرم ناراين صاحب مير منشى اجنتى مالوا ، به نثر ( 169 - / 167 ) . محل چاپ : هند ؛ كانپور . مطبعه : نظامى . تاريخ طبع : 1862 ميلادى . تعداد صفحات : 169 ؛ اندازه : 17 * 26 سم ؛ تعداد سطور : 23 . ( 389 ) خزينة الاصفيا ( ج 1 ) ( تاريخ ، تذكره عارفان - فارسى ) از : مفتى مولوى غلام سرور لاهورى بن غلام محمد اسدى هاشمى ( قرن 13 ق )