انجام : و قل ثلاث مرات بسم الله الرحمن الرحيم متروكة ولو عمل عليها فانما يقتصر على موردها تم الجزء الاول من منية الراغب فى شرح بغية الطالب . جلد اول كتاب را شامل است ، نسخ ، بى كا ، 9 ربيع الاول 1244 ، متن با شنگرفنشانى دارد ، درحاشيه تصحيح شده و علامت بلاغ دارد ، روى برگ اول وقفنامه كتاب بتاريخ چهارشنبه 5 ذى الحجه 1248 ديده مىشود ، جلد : تيماج مشكى ، ضربى ، ترنج باسر ، مجدول ، 170 برگ ، 21 سطر ، 5 / 21 * 14 سم منية اللبيب فى شرح التهذيب - شرح عميدى ( اصول فقه - عربى ) اعرجى حلى ، عبدالمطلب بن محمد ، 681 - 745 ق علامه حلى ، حسن بن يوسف متوفى 726 ه - . ق . كتاب جامع و ارزنده اى در اصول فقه نگاشته به نام « تهذيب الوصول الى علم الاصول » در دو مجلد و شامل 12 مقصد جلد اول از مقصد اول تا آخر مقصد ششم و جلد دوم از مقصد هفتم تا آخر مقصد 12 مى باشد . مقصد اول در مقدمات 2 - در امر و نهى 3 - در عام و خاص . . . مقصد 5 - در افعال 6 - در نسخ 7 - در اجماع . . . مقصد 9 - دراخبار 10 - قياس 11 - تعادل و تراجيح 12 - اجتهاد . بر اين كتاب شروح و تعليقاتى نوشته شده است از جمله شرح شاگرد و خواهر زاده علامه ، سيد عميدى ، عميدالدين عبدالمطلب بن سيد مجد الدين ابى الفوارس محمد بن فخرالدين على بن اعرج حسينى حلى معروف به - ابناعرج - متوفى 754 ه - . ق . به نام « منية اللبيب فى شرح التهذيب » كه همين شرح موجود است كه عميدى اين شرح را در 25 رجب 740 ه - . ق . در نجف اشرف ساخته است . شرحى است مزجى تحت عنوان : « قال قدس الله روحه ، اقول » و بسيار مفيد و پرثمر است . برادر سيد عميدى موسوم به ضياء الدين عبدالله بن محمد بن على بن محمد بن احمد بن على اعرج حلى نيز شرحى بر تهذيب الوصول . . . علامه حلى دارد ، لذا عده اى منية اللبيب . . . را به سيد ضياء الدين عبدالله نسبت داده اند . كتاب منية اللبيب . . . در سال 1308 ه - . ق . در تهران چاپ سنگى شده است و مؤلف آن را سيد ضياء الدين عبدالله . . . دانسته است . ( فاضل ) . در الذريعة آمده است : سيد ابى عبدالله عبدالمطلب برادر بزرگ سيد ضياء نيز همين « تهذيب الاصول » را شرح كرده وشهيد اول بين دو شرح جمع كرده وكتابى به نام « جامع البين من فوائد الشرحين » نگاشته است . درفهرست آستانقدس ( 16 / 486 ) آمده است : صاحب الذريعه به جهت كتابت نام سيد ضياء الدين در آخر نسخه 3935 اين كتابخانه ، كتاب را به وى نسبت داده اند . اما صاحب روضات ص 375 ، شهرت كتاب را به شرح عميدى دليل متقن بر انتساب به عميدالدين دانسته ؛ اما به هر صورت به دليل نبود هر دوشرح و نيز فقدان كتاب ( جامع البين من فوائد الشرحين ) شهيد اول ، انتساب قطعى غير ممكن است . نام شارح در متن نيست . قدر مسلم اينكه برادران اعرجى ( ضياء الدين عبد الله و عميدالدين عبدالمطلب ، خواهر زاده و شاگردان ماتن ) هركدام شرحى مستقل بر تهذيب نگاشته اند . بر ظهر برخى نسخه ها از ضياء الدين ياد شده ، لكن عموما و در بيشتر نسخ ،