على صدرايى خويى
1822
فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه عمومى آيت الله العظمى گلپايگانى قم ( فارسى )
مؤلف معاصر شاه سليمان صفوى ( م 1105 ق ) وشاه سلطان حسين صفوى ( م 1135 ق ) بوده و اين كتاب را معما به ترتيب حروف تهجى از « اياز » تا « يادگار » و هر حرفى به عنوان بابى به نام عاليجاه ميرزا محمد باقر حكيم باشى به سال 1105 ق به پايان رسانده است . [ الذريعة 21 / 269 ؛ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 3 / 2200 ؛ كتابخانه ملك 4 / 761 ؛ فهرست آستان قدس 7 / 560 ] 5580 ) نسخه شماره : 1054 - 144 / 6 آغاز : بسمله نتوان گفتن سپاس حق تسهيلى است * كى حمد خداوند جهان تحصيلى است در دامن عجز دست مى بايد زد * تكميل سخن اين عمل تذييلى است انجام : تا بود ثابت كواكب برفلك * باد يادش در دل اكبر چو مهر . . . و كار تحصيل ونماينده مهر از كلمه يادش به دل ويادگار شده تمت نمود اكبر از اين ابيات انشا * بود پاينده آخوند مسيحا تمام رساله به انضمام تاريخ جلوس شاه سلطان حسين در مؤلف ومعما باسم آن شاه كه بعد از تمام رساله گفته است ، نستعليق ، بى كا ، جمادى الاول 1111 ، عناوين ونشانيها شنگرف ، برگ اول سرلوح مزدوج با كتيبه مذهب ولاجورد ومزين به گلهاى الوان با حواشى مرصع ، تمامى صفحات مجدول مشكى ومذهب ، جلد : مقوا ، سربى ، عطف تيماج ، 103 برگ ، 12 سطر ، 11 * 5 / 17 سم دستور معما - معميات - معماى منظوم ( معما - فارسى ) حسينى نيشابورى ، حسين بن محمد ، - 904 ق رساله اى متوسط درمعما كه بنام اميرعليشر نوايى ( 906 ق ) تاليف ودرچهار بخش : تسهيلى ، تحصيلى ، تكميلى وتذئيلى تنظيم شده است . وى شاگرد جامى 817 - 898 ق است . و جامى در حق وى گفته است : اگر مى دانستم ميرحسين درمعما به اين پايه مى رسد ، من در آن مداخلت نمى كردم . [ نسخه هاى خطى فارسى 3 / 2186 ؛ الذريعة 8 / 168 ؛ كشف الظنون 2 / 1742 ؛ مجلس 3 / 136 ؛ دانشگاه تهران 13 / 3440 ؛ فهرست سپهسالار 4 / 430 ؛ الهيات مشهد 3 / 998 ؛ فهرست مشترك پاكستان 14 / 3 - 23 ؛ كتابخانه ملك 4 / 761 ؛ فهرست آستان قدس 7 / 344 ] 5581 ) نسخه شماره : 1 / 2180 - 70 / 12 آغاز : بنام آنكه از تاليف وتركيب * معماى جهان را داد ترتيب گشايند از معما نام اما * شد از نامش گشاده هر معما انجام : تلميحات بروج ، حمل ثور جوزا سرطان اسد سنبله ميزان عقرب قوس جدى دلو حوت نستعليق ، بى كا جلد : گالينگور قهوه اى ، 51 برگ ، 13 سطر ، 16 * 22 سم