ديوان وحشى بافقى ( شعر - فارسى ) وحشى بافقى ، كمال الدين ، 939 ؟ - 991 ق غزليات شاعر است از ( الف ) تا ( ياء ) ، شاعر درآغاز پادشاهى اكبرشاه ( 963 - 1014 ) به هند رفته ، پس از مرگ او در 991 ق شاگردش تقى الدين اوحدى ديوانش را گردآورده است . در ديوان او ماده تاريخى از سال 990 هست . [ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 3 / 1898 ؛ الذريعة 9 / 1264 ؛ فرهنگ سخنوران 646 ] 5956 ) نسخه شماره : 1 / 617 - 87 / 4 آغاز : بسمله . ساكن گلخن شدم تا صاف كردم سينه را * دادم از خاكستر گلخن صفا آينه را انجام : وحشيم طوطيم اندر پس اينه بخت * دايم از شكر عطاى تو بشكر خائى نستعليق ، بى كا ، قرن 13 ، بدون جلد ، 63 برگ ، 16 - 17 سطر ديوان وصال شيرازى - - - ) مراثى وصال شيرازى ديوان وصال شيرازى ( شعر - فارسى ) وصال شيرازى ، محمد شفيع بن محمد اسماعيل ، 1197 - 1262 ق اشعارى است كه درمراثى ومصائب سيد الشهداء عليه السلام سروده است . شاعر نخست به مهجور تخلص مى كرده وسپس به وصال ( 1197 - 1262 ) ، ديوان وكليات او چند بار به چاپ رسيده است . نواده او آقاى روحانى ( گلشن وصال ) را درسرگذشت او نگاشته است . [ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 3 / 2599 ؛ الذريعة 9 / 1268 ] 5957 ) نسخه شماره : 2 / 1820 - 130 / 10 آغاز : بسمله اى چرخ اين زمانه نه ستمكار بوده اى * تا بوده اى ستمگر و غدار بوده اى كارت كنون بدى به نكويان نبوده است * اى كيخروش هميشه در اين كار بوده اى انجام : عمرى از ناكس شنيدن ناسزا * مدت عمرت نشستى درعزا نستعليق ، بى كا جلد : تيماج قهوه اى ، 40 برگ ، 14 سطر ، 5 / 13 * 5 / 21 سم ديوان وفائى ( شعر - فارسى ) وفائى شوشترى ، فتح الله بن حسين ، - 1304 ق مجموعه قصائد آبدار ونغز عرفانى كه درمناقب امامان معصومين ( ع ) وفضايل آن بزرگواران سروده شده است . ديوان او از 1261 به بعد در بمبئى وتهران واصفهان چاپ شده است .