[ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 3 / 2603 ؛ الذريعة 9 / 1274 ؛ مجلس 37 / 157 و 3 / 678 ] 5958 ) نسخه شماره : 1 / 7133 - 133 / 36 آغاز : بسمله تا كه خدايى كند خداى محمد * دست من ودامن ولاى محمد روضه رضوان حور وجنت وغلمان * روز جزا كمترين عطاى محمد انجام : بوقت رفتن من تا دلم بجاى خود آيد * كجا است مادراصغر كه ذكر خواب بگيرد ، قد تم . نستعليق ، محمد اسماعيل بن محمد حسين ، 5 شنبه 3 شعبان 1301 ، جلد : تيماج قهوه اى ، 85 برگ ، 16 سطر ، 17 * 21 سم 5959 ) نسخه شماره : 1 / 8986 - 206 / 59 ( حجازيها ) آغاز : عزاى كيست كه در غم نشانده دلها را * گرفته تا به قيامت نشاط دلها را نستعليق ، بى كا ، قرن 13 ، در اين نسخه بخشى از اشعار وفايى در مراثى امام حسين ( ع ) و ساير ائمه ( ع ) به صورت پراكنده درج شده است . ، بدون جلد ، 116 برگ ، مختلف سطر ، 10 * 16 سم ديوان وفايى ( شعر - فارسى ) وفائى شوشترى ، عبدالرسول ، قرن 13 ديوان مراثى شاعر است كه در مدح اهل بيت عليهم السلام بالاخص امام حسين عليه السلام سروده است . [ مجلس 37 / 157 ؛ الذريعة 9 / 1257 ] 5960 ) نسخه شماره : 4963 - 53 / 25 آغاز : گرچه بسى نارساست خلقت امكان * بر شرف قامت رساى محمد داد به امكان شرف از آنكه خدا بود * عاشق و مشتاق بر لقاى محمد انجام : نيست واجب ليك ممكن نيست كس را وصف او / نيست غيراز عجزدرمدحش سخندانرا گريز افتادگى ازآغاز ، نستعليق ، بى كا ، قرن 14 ، تمامى صفحات جدول دار ، جلد : تيماج سرخ ، جدول دار ، 117 برگ ، 10 سطر ، 17 * 22 سم ديوان ولى ( شعر - فارسى ) كليات اشعار شاعر است با تخلص ( ولى ) شامل قصايد در مدح حاكمان وقت از جمله شاه اسماعيل صفوى ، غزليات ، رباعيات وترجيع بندها درآن قطعاتى درمدح : شاه اسماعيل ، محمد شفيع ، ابوطالب وزير ، مصيب خان لطفى و آصفى ، گويا اين ديوان متعلق به ولى دشت بياضى مى باشد . [ منزوى 3 / 2604 ]