4160 ) نسخه شماره : 327 - 147 / 2 آغاز : وجوده و جميع ما يتوقف عليه المعلول . . . وذلك الذى لامرد له الاستحالة تخلف المعلول عن الموجب التام قوله هكذا خرج الينا اى هكذا نقل عن النبى ( صلى الله عليه وآله ) و وصل منه إلينا انجام : فماهم كباسط كفيه الى الماء وليس ببالغة فاه ويضلون الناس ويحسبون أنهم يحسنون صنعا افتادگى ازآغاز ووسط و انجام ، نستعليق ، بى كا ، عناوين ونشانيها مشكى ، جاى تعدادى از عناوين سفيد مانده ، نسخه فرسوده و از هم پاشيده ، تعدادى از برگ ها وصالى شده ، جلد : تيماج ، مشكى ، فرسوده ، ضربى ، مجدول ، 91 برگ ، 16 - 21 سطر ، 5 / 13 * 20 سم 4161 ) نسخه شماره : 5504 - 174 / 27 آغاز : بكونه عالما بالمسئول عنه السؤال معرضا عن الجواب لعله واتهامه بذلك فيكون المنهى عنه ان يقول الله اعلم عند مظنة وقوع الشك . . . قوله تفرد بالملكوت ، الملكوت . . . . انجام : و ليس له ان يقول الله اعلم انما له ان يقول لاادرى لئلا يقع فى قلب صاحبه و هو من سأله شك و لايتهم از آغاز تا پايان كتاب الحجه ، افتادگى ازآغاز و وسط و انجام ، نسخ ، بى كا ، در يك مورد حاشيه اى با امضاى احمد بن على محمد ، جلد : مقوا عطف گالينگور ، 229 برگ ، 16 سطر ، 13 * 20 سم حاشية الكشاف - تلخيص فتوح الغيب فى الكشف عن قناع الريب ( تفسير - عربى ) تفتازانى ، مسعود بن عمر ، 722 - 793 ؟ ق « الكشاف عن حقائق التنزيل » تفسيرى است بر قرآن كريم از ابوالقاسم جارالله محمود بن عمر زمخشرى خوارزمى ( م 538 ) . زمخشرى اين تفسير را در مكه در سال 528 نگاشت و بعد به وطن خود خوارزم مراجعت كرد . كشاف ، تفسيرى است حديثى و نقلى و كمتر به تفسير به رأى و عقل پرداخته است و بيشتر از جنبه ادبى و مخصوصاً در معانى و بيان گفتگو نموده و از اين روى بيشتر مورد توجه دانشمندان و اديبان قرار گرفته است و حاشيه ها و شرح ها و اختصارها و انتخاب هاى بسيار دارد كه در كشف الظنون بيشتر آن ها ياد شده است . از جمله حاشيه هاى آن يكى اين حاشيه است كه نگارش سعدالدين مسعود بن عمر تفتازانى ( م 792 ) مى باشد . اين حاشيه تلخيصى است از حاشيه طيبى كه در حقيقت شرح بزرگى بر كشاف بوده و چون اين حاشيه از آخرين نگارشهاى تفتازانى است ، از اين روى هم پر مغز و هم اندكى پيچيده و سنگين مى باشد ، ليكن پيرى و مرگ وى از پايان دادن به آن جلوگيرى كرده ، و تاريخ پايان نگارش آن ( 789 ) يعنى سه سال پيش از مرگ نگارنده مى باشد . و آن در دو قسمت است ، نخست از آغاز قرآن تا اوائل سوره يونس ، و قسمت دوم از آغاز سوره ( ص ) تا سوره ( فتح ) مى باشد و ميان اين دو قسمت و بعد از قسمت دوم تا آخر قرآن از قلم نگارنده آن بيرون نيامده و پيش از شروع به تفسير سرآغازى در دو صفحه آورده و در آن از