إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ . . . « 1 » ؛ مؤمنان - تنها - كسانىاند كه به خدا و پيامبرش گرويدند ، و هنگامى كه با او بر كارى گرد آمدند تا اجازه نگيرند نمىروند ؛ اينان‌اند ايمان آورندگانِ راستين به خدا و پيامبر . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ وَ أَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ * وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ « 2 » ؛ اى كسانى كه ايمان آورديد ، هنگامى كه خدا و پيامبر شما را به چيزى فرا مىخواند كه زنده‌تان مىسازد ، او را اجابت كنيد ! و بدانيد كه خدا ميان انسان و قلب او حائل مىشود و به سوى خدا بازمىگرديد . از فتنه‌اى بترسيد كه تنها به ستم‌گرانتان نمىرسد ! و بدانيد كه كيفرِ خدا سخت و شديد است . در تفسير اين آيه ، زُبَير بن عَوّام مىگويد : ما همراه رسولِ خدا بوديم و گمانمان اين نبود كه به طور ويژه ، مخصوص به اين آيه شويم « 3 » . و نيز از اوست كه گفت : زمانى اين آيه را مىخوانديم و خود را از اهلِ اين آيه نمىديديم ، ناگهان دريافتيم كه مقصود از آن ما هستيم « 4 » !

--> ( 1 ) . نور / 62 . ( 2 ) . انفال / 24 - 25 . ( 3 ) . تفسير ابن كثير 2 : 311 . ( 4 ) . همان .