ب ) طاعت شارع واجب ومخالفت با او جايز نبود ؛ چراكه خداى متعال مىفرمايد : * . . . أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ . . . . « 1 » ؛ از خدا و پيامبرش فرمان بريد . * وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ « 2 » ) ؛ رستگاران آنان‌اند كه از خدا و پيامبر فرمان‌بَرَند ، و از خدا بترسند و پروا كنند . * . . . وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا . . . . « 3 » ) ؛ آنچه را رسول برايتان آورد برگيريد و از آنچه بازتان داشت بپرهيزيد . * فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً « 4 » ) ؛ به پروردگارت سوگند ، كه آنها ايمان [ درست و كامل و يقينى ] نخواهند آورد مگر اينكه در اختلافات خود تو را به داورى طلبند ، و سپس از داورى تو ، در دل خود احساس ناراحتى نكنند و كاملًا تسليم باشند . * إِنَّما كانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 5 » ؛ مؤمنان اين گونه‌اند كه چون سوى خدا و رسول فراخوانده شوند كه پيامبر ميانشان حكم كند ، بگويند : گوش بفرمانيم ؛ اينان‌اند كه رستگارند . * وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً « 6 » ؛ هنگامى كه خدا و رسول درباره امرى حكم كند ، مؤمن را نسزد كه از پيش خود نظر دهد ؛ و هركه خدا و پيامبرش را عصيان ورزد در گمراهى آشكار است و ديگر آيات . *

--> ( 1 ) . انفال / 20 و 46 . ( 2 ) . نور / 52 . ( 3 ) . حشر / 7 . ( 4 ) . نساء / 65 . ( 5 ) . نور / 51 . ( 6 ) . احزاب / 36 .