بنابراين ، موضع نزاع در استغاثه ، توسل ، تبرك ، شفاعت ، تقبيل و . . . در زمان وفات پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و اولياء خداست و بايد ادله‌ى جواز يا منع در حول محور اين موضوع مطرح شوند . پيش از آن كه به نكته‌ى دوم بپردازيم لازم است در همين جا به اين پرسش اشاره كنيم ، اگر كسى بگويد چه نيازى به توسل و شفاعت به انبيا و اولياست ؟ ! چون خداوند به ما ، از رگ گردن نزديك‌تر است ، صداى ما را مىشنود ، استغاثه‌هاى ما را اجابت مىكند هيچ كس مهربان‌تر از او نيست و . . . پس اگر خواسته و حاجتى داريم به طور مستقيم با خود خداوند در ميان مىگذاريم و پاسخ آن را از خداى مهربان كه صداى ما را مىشنود و از هر كس به ما نزديك‌تر است . دريافت مىكنيم ! در پاسخ مىگوييم : خودِ حقتعالى در اين آيات ، توسل و شفاعت را مطرح ساخته و به ما آموخته به انبيا و اولياء روى آوريم . و به آنان توسل جوييم و آنان را شفيع قرار دهيم پس جايى براى ترديد نيست .