دستور اسامه سرپيچى كند ، لعنت كرد . پس چگونه در چنين حالتى ، ممكن است داستان تعيين ابو بكر براى امامت نماز ، راست باشد ؟ ! هنگامى كه به احاديث وارد شده در كتب صحاح ، مراجعه مىكنيم ، احاديثى را مىيابيم كه تصريح مىكنند : زمانى كه ابو بكر ، در محراب ايستاد و شروع به نماز خواندن كرد ، پيامبر خدا ، از خانه بيرون آمد و چون بسيار ناتوان بود و حركت برايش به هيچ وجه ، مقدور نبود ، دو نفر ( على ( ع ) و فضل بن عبّاس ) به ايشان كمك مىكردند و پاهاى مبارك حضرت ، بر زمين كشيده مىشد . بدين ترتيب ، پيامبر ( ص ) به مسجد آورده شد و در محراب نشست و با حالت نشسته ، « 1 » با مردم ، نماز خواند و ابو بكر كه پيش از آن ، امام بود ، اينك مأموم شده بود و تكبير پيامبر ( ص ) را بلند تكرار مىكرد و ركوع و سجود نماز امام جماعت ، يعنى پيامبر ( ص ) را به مردم ، اعلام مىكرد . ناگزير ، پيامبر ( ص ) در چنين حالى ، از خانه بيرون آمده بود كه ابو بكر را از نماز ، باز دارد و از امامت ، دور كند . حال لازم است سؤال كنيم كه : ابو بكر ، چگونه در مسجد حضور يافته بود ، با اين كه مأمور بود در لشكر اسامه ، باقى باشد ؟ ! پاسخ را در آنچه كه ابن ابى الحديد ، از امام على ( ع ) روايت كرده ، مىيابيم : عايشه ، كسى است كه بلال ، آزاد شدهء ابو بكر ، را مأمور كرد تا به ابو بكر بگويد كه با مردم ، نماز بخواند . لذا پيامبر خدا به عايشه و ديگر همسرانش فرمود : « شما ، همانند زنان اطراف يوسف هستيد » و اگر پيامبر ( ص ) چنين فرموده ، براى مقابله با اين گونه اعمال و رفتارى بوده

--> ( 1 ) . در بارهء نشسته نماز خواندن پيامبر ( ص ) و علّت آن ، به مقدّمهء همين كتاب مراجعه شود .