امامت شخص پيامبر ( ص ) ادامه يافته ، پايان گرفته است . اين اسناد ، در بارهء اين كه نماز ، چگونه از امامت ابو بكر به امامت پيامبر خدا ( ص ) انجاميده است ، ساكت‌اند و ما بايد آن را در جايى ديگر بيابيم . حقيقت امامت يافتن ابو بكر ، براساس اسناد موجود در مكتب خلفا اكنون به احاديث ديگرى كه در كتب صحاح و مسانيد حديثى وارد شده است ، مراجعه مىكنيم ، تا شايد به كمك اين احاديث ، حقيقت ماجرا در نماز ياد شده ، براى ما روشن شود : چهل و دو . در صحيح البخارى و صحيح مسلم و سنن ابن ماجة و مسند أبي عوانة و مسند ابن حنبل و الطبقات الكبرىى ابن سعد و أنساب الأشراف بَلاذُرى ، حديثى آمده كه ما ، آن را از صحيح البخارى ، به نقل از عايشه مىآوريم : هنگامى كه بيمارى پيامبر خدا ( ص ) سخت شد ، بلال آمد و پيامبر خدا را از فرا رسيدن وقت نماز ، آگاه كرد . حضرت فرمود : « به ابو بكر ، امر كنيد تا با مردم ، نماز بگزارد » . . . . هنگامى كه ابو بكر ، وارد مسجد شد ، پيامبر خدا ( ص ) در خود احساس سبُكى كرد . لذا از جا برخاست ؛ امّا از شدّت ضعف ، به دو نفر « 1 » تكيه كرده بود و پاهاى ايشان ، بر زمين كشيده مىشد تا اين كه وارد مسجد شد . هنگامى كه ابو بكر ، متوجّه حضور پيامبر خدا ( ص ) شد ، بدون اين كه رويش را برگردانَد ، به عقب رفت . پيامبر خدا ( ص ) به ابو بكر اشاره كرد كه همان گونه بمانَد و حضرت ، در سمت چپ ابو بكر ، نشست . ابو بكر ،

--> ( 1 ) . آن دو نفر ، يكى على بن ابى طالب ( ع ) و نفر دوم ، فضل بن عبّاس بودند .