ايستاده و پيامبر خدا ، نشسته ، نماز مىخواندند و ابو بكر ، به نماز پيامبر ( ص ) و مردم نيز به نماز ابو بكر ، اقتدا كردند . « 1 » ابو بكر ، امامت نمىكند ؛ بلكه صداى تكبير نماز پيامبر ( ص ) را به مردم مىرساند چهل و سه . در صحيح البخارى و مسند أبي عوانة ، در باب : « كسى كه صداى تكبير امام را به مردم مىرساند » ، حديثى آمده است كه ما ، آن را از صحيح البخارى نقل مىكنيم : ابو بكر ، بدون اين كه رويش را برگردانَد ، به عقب رفت و پيامبر ( ص ) كنار ابو بكر نشست و او ، صداى تكبير پيامبر ( ص ) را به مردم مىرساند . « 2 » چهل و چهار . در باب « شرايطى كه بيمار ، در صورت دارا بودن آنها ، مىتواند در جماعت ، شركت كند » ، در « كتاب الأذان » ، از عايشه ، چنين روايت شده است : زمانى كه پيامبر خدا ( ص ) بيمار شد ( همان بيمارىاى كه منجر به وفاتش شد ) ، هنگامى كه وقت نماز شد ، فرمود : « به ابو بكر ، امر كنيد تا با مردم ، نماز بگزارد » . . . . پس ابو بكر ، خارج شد و به نماز ايستاد . در آن هنگام ، براى ايشان ، اندكى سبُكى حاصل شد . لذا از جا برخاست و در

--> ( 1 ) . صحيح البخارى ، ج 1 ، ص 92 ( كتاب الصّلاة ، « باب الرجل يأتمّ بالإمام و يأتمَ الناس بالمأموم » ) ؛ صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 23 ؛ سنن ابن ماجة ، باب « ما جاء فى صلاة رسول الله ( ص ) » ، در ذيل « فكان ابو بكر يأتمّ بالنّبى و النّاس يأتمون بأبى بكر » ؛ و روايتى نزديك به اين روايت ، در مسند ابن حنبل ، ج 6 ، ص 210 و 224 ؛ الطبقات الكبرى ، ج 3 ، ص 179 ؛ أنساب الأشراف ، ج 1 ، ص 557 . ( 2 ) . صحيح البخارى ، ج 1 ، ص 92 ؛ مسند أبى عوانة ، ج 2 ، ص 115 .