در پرتو چنين حقايق ملموس و ساده‌اى مىتوانيم بگويم كه كتاب « صد و پنجاه صحابى ساختگى » از جمله كتابهائى است كه در خور احترام و سپاس مىباشد . چه ، دقت و توجهى كه در انتخاب مباحث آن به كار رفته ، محصول بررسى و پىگيريهاى طولانى و عميقى است كه مبيّن صبر و شكيبائى فراوانى مىباشد ؛ كه خود غايت و هدف هرگونه بحث خالص علمى است . با وجوديكه كتاب هدف اصلى خود را پنهان داشته ، اما موضوع مورد بحث آن خود ، گوياترين بيان هدف و مقصود آن مىباشد . از اين روى مىتوان گفت كه اين كتاب يك مدرك علمى مستند و پر ارزشى است براى تمام كسانى كه به بحث پيرامون اسلام نشسته‌اند ، خواه عرب باشند ، و خواه از خاورشناسان . نويسنده‌ى كتاب « آقاى سيد مرتضى عسكرى » از جمله‌ى روحانيون بغداد است ، و بحثى را كه در اين كتاب مطرح كرده‌اند ، دنباله‌ى مباحثى است كه مؤلف در كتاب ديگر خود تحت عنوان « عبد الله بن سبا » عرضه داشته است . مؤلف در اين دو كتاب سخن از مورخى بنام « سيف بن عمر » به ميان مىآورد كه زمان حكومتهاى ( امويان و عباسيان ) را درك كرده ، و در همان آغاز نوشتن كتابها در جهان اسلام ، كتابى در تاريخ فتوح اسلامى ، كه شامل فتوحات و لشكركشيهاى صدر اسلام مىباشد تأليف كرده است . كتاب فتوح سيف ، گرچه از بين رفته و در دسترس نمىباشد ، اما اخبار و رويدادهائيكه در آن به شرح گذاشته شده تماما در مصادر معتبر و مشهورى كه به سخنان و نوشته‌هاى سيف اعتماد كرده‌اند ، منتقل شده كه پيشاپيش همه‌ى آنها « تاريخ طبرى » قرار دارد . آقاى عسكرى در اين سلسله مباحث نشان داده كه سيف بن عمر ، تاريخ نويسى دروغگو ، و دروغساز بوده كه حوادث و رويدادهائى را در عالم خيال و از پيش خود ساخته ، و براى درست و موجّه نشان دادن آنها يك سلسله اغراض و عواملى را به خدمت گرفته و در آنها گنجانيده است كه به هيچ روى با اصل موضوع كه موجب نگارش چنان رويدادهائى شده است ، ارتباطى ندارند . از جملهء آن اغراض و عوامل اينكه : 1 - مصالح دولت مردان اموى ، كه سيف بيشتر ايام زندگى خود را در دامان امن