از پيش خود مىساخته ، افسانه ساز و دروغ پرداز بوده است و اين موضوع به خواست خدا ضمن فصول آينده اين كتاب مورد بحث و بررسى قرار خواهد گرفت . چهارم - دو كتاب او كه به نام هاى جمل و فتوح تأليف نموده از اهم مصادر تاريخ اسلام قرار گرفته اند ، و تا به امروز نيز مورد استناد است . پنجم - تاريخ وفات او است كه آن را در زمان خلافت هارون الرشيد خليفهء عباسى و در حدود سال 170 هجرى نوشته اند ، با توجه به آن كه موارد زير نمايان گر عصر نشاط ادبى سيف بن عمر تيمى مىباشد . زمان پيدايش احاديث سيف موارد زير نمايان گر احاديث سيف مىباشد : يكم - ابو مخنف لوط بن يحيى كه در سال 157 هجرى از دنيا رفته است به كتاب سيف بن عمر اشاره كرده و از آن نقل نموده ، و اين خود دليل بر اين است كه كتاب سيف قبل از وفات ابو مخنف انتشار يافته است . « 1 » دوم - ما احاديث سيف را پر از مدح و ستايش از سران بنى اميه و خاندان آنها ، و آكنده از خلق افسانه هاى عجيب در انتشار فضايل و مناقب ايشان مىبينيم ،

--> ( 1 ) . شيح مفيد متوفاى 412 ه - در صفحهء 47 كتاب جمل خود داستان جنگ بصره را از كتاب ( حرب البصره ) ابو مخنف چنين نقل مىكند كه : ( سيف بن عمر از محمد بن عبدالله بن سواد ، و طلحه فرزند اعلم ، و ابو عثمان همه روايت كرده است كه گفته اند : پس از اين كه عثمان كشته شد شهر مدينه را مدت پنج روز فرمان روايى جز ( غافقى ) نبود . . . . ) طبرى همين روايت را با همين اسناد و همين عبارات در ( ج 5 / ص 155 ) تاريخ خود آورده در صورتى كه مىدانيم طبرى احاديث سيف را از دو كتاب ( قتوح ) و ( جمل ) او نقل كرده است . شيخ مفيد روايت ديگرى نيز از سيف در ص 48 كتاب خود از كتاب ابو مخنف نقل كرده است ، اين كه ابو مخنف سخنان سيف را با ذكر نام او در كتاب خود منعكس مىكند ، بارز ترين دليلى است كه كتاب سيف بن عمر پيش از وفات ابو مخنف كه به سال 157 ه - بوده انتشار يافته و در دست مردم قرار گرفته است .