بررسى روايت عايشه نخست اين كه گفته اند اين واقعه در بازگشت پيامبر از غزوهء بنى المصطلق روى داده است ، و پس از جنگ احزاب كه به جنگ خندق مشهور است . اين جنگ در سال ششم از هجرت روى داده است . در آن غزوه ميان مهاجرين و انصار بر سر آب كشى از چاه جدال شد و نزديك بود كار به جنگ بكشد به اين سبب رسول خدا دستور داد تا نا به هنگام سپاه كوچ كند تا از برخورد ميان صحابهء خود جلوگيرى كرده باشد و در اين حركت در هيچ منزلى فرود نمىآيد مگر در وقت نماز ، و در آن جا كه فرود مىآيد به اندازهء نماز گزاردن توقف مىفرمود و تا آخر شب بدين سان راه مىپيمودند و در آخرهاى شب كه فرود مىآمدند صحابه از فرط خستگى و فرسودگى به خواب مىرفتند . رسول خدا و سپاهش در باز گشت از اين غزوه چنين حالى را داشتند و آن حضرت در چنان وضعى نمىتوانست بى خيال و تنها به خاطر گردن بند عايشه شبى را آن چنان كه در روايت عايشه آمده است بروز آورد . دوم اين كه روايت هاى ديگرى نيز هست كه شأن نزول آيه را خلاف روايت امّ المؤمنين بيان كرده كه ما در اين جا از بيان آنها صرف نظر مىكنيم و فقط در اين مورد به خود قرآن رجوع مىنماييم . در قرآن در دو جا حكم وضو و غسل ، و بدليت تيمم از آن با هم آمده است نخست در آيهء 43 از سوره النساءِ مىفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى حَتَّى تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى أَوْ عَلى سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَ أَيْدِيكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَفُوًّا غَفُوراً : اى آنان كه ايمان آورده ايد در حال مستى به نماز نايستيد تا آن گاه كه بدانيد چه مىگوييد ، و نيز به هنگام جنابت به مسجد نرويد مگر كه راه گذر باشيد تا زمانى كه غسل كنيد ، و اگر مريض باشيد يا در سفر ، و يا از آب ريز بيرون شده باشيد و يا با زنان نزديكى كرده