به اسلام ، مردان خدا و پاك و منزّه جلوه دادند و به مردم معرّفى كردند . گروهى نيز اسراييليات خويش را به زبان روايت احاديث پيغمبر اسلام بين مسلمين رواج دادند ، و جمعى نيز مسيحيّت خود را و برخى نيز چون سيف بن عمر تميمى مانوى مذهب ، با انتشار دروغ ها و افسانه ها و تحريف وقايع تاريخى اسلام تا خلافت على بن ابيطالب ، در درك حقايق ، ايجاد شك و شبهه نمودند و در آراء و عقايد مسلمانان اختلاف و تفرقه انداختند . سيف به حكم زندقه اى كه داشته است ، و تعصبى كه روى قبيلهء خويش ( قبيلهء نزاد ) مىورزيده ، و جانب دارى از خداويد زر و زور و قدرت مطلقهء روز كه پس از وفات پيغمبر اسلام تا پايان خلافت عباسيان همگى از همان بيله بوده اند ، در تخريب عقايد مسلمين و تحريف تاريخ اسلام نهايت سعى و كوشش خود را به كار برده است . و خدا مىداند ، شايد موضوع تعصب قبيله اى و جانب دارى از هيئت حاكمهء وقت ، و آفرينش نقش آفرينان افسانه هايش از قبيلهء مضر ، همه و همه ستارى باشند تا در پناه آنها بتواند به راحتى آسايش خاطر تيشه به ريشهء اسلام بزند . ما كار دشمنان اسلام را به حساب دشمنى آنها ، و اقدامات منافقين را روى غرض ورزى و نفاق ، و عمليات فرصت طلبان را به حساب سود جويى شان از هر موقعيت مىگذاريم ؛ ولى به ما بگوييد كار امام المورخين ابو جعفر ابن جر طبرى ، و ابن عساكر ، و ده ها تاريخ نويس ، امثال ايشان را به چه حساب بايد گذاشت آن جا كه دروغ هاى سيف بن عمر را به عنوان تاريخ رسمى و صحيح اصحاب رسول خدا و وقايع صدر اسلام تا زمان خلافت امير المؤمنين ، در تاريخ هاى معتبر و وزين خود ثبت مىنمايد ؟ ! اينان با علم و اقرار به اين كه سيف مردى زنديق و دروغ گو و افسانه ساز است ، تاريخى را كه سيف نوشته در تاريخ هاى خود منعكس كرده اند . با اين حساب آيا طبرى و امثال او . . . . علامه محقّق ، و مجاهد بزرگ اسلام جناب آقاى عسكرى حاصل چهل سال بحث و تحقيق ، و مطالعه و بررّسى حقايق تاريخى صدر اسلام و حديث خود را