ما با مراجعه به احاديث و سيره رسول خدا ، تعداد ركعات و سجدهها ، و اذكار و قوانين و مبطلات نماز را فرا ميگيريم و كيفيت و چگونگى آن را در مييابيم . حج نيز چنين است ، با مراجعه به سنّت پيامبر خدا ، نيت احرام ، شناخت و تشخيص ميقاتها ، نحوهء طواف ، مشعر ، منا ، توقف و حركت در هر يك از آنها ، رمى جمرات ، قربانى و حلق و تقصير و محدودهء زمانى انجام هر يك از آن وظايف ، مكان و موقعيت هر يك از آنها ، واجبات و مستحبات و مكروهات و محرماتشان را فرا ميگيريم . همين دو مثال به خوبى نشان ميدهخد كه بدون مراجعه به سنّت پيامبر خاتم و تنها با مراجعه به قرآن انجام اين دو وظيفهء واجب شرعى امكانپذير نخواهد بود . در صورتى كه تمام احكام شرع مقدّس اسلام همين حالت را دارند . بنا بر اين ، بر ما لازم است كه براى اخذ اسلام و پيروى از دستورات الهى به قرآن و سنّت رسول خدا با هم مراجعه كنيم و اگر كسى تنها به يكى از اين دو رجوع نمايد و آنها را از يكديگر جدا كند بى گمان بنا بر آن گذاشته است كه خود را از قيد و بند اسلام رها ساخته و قوانين آن را به ميل و خواستهء دل خود تفسير و تعبير نمايد . زيرا با حذف سنّت پيامبر خاتم كه كليد فهم و مفسر قرآن است ، تأويل قرآن بنا به ميل و سليقهء شخصى به سادگى امكانپذير خواهد بود .