7 - اختلاف در « گريه بر ميّت » و منشأ آن گريه بر ميّت ، به ويژه شهيد ، بخشى از سنت رسول خدا ( ص ) است . بخارى در صحيح خود روايت كند كه : « پيامبر ( ص ) خبر شهادت « زيد و جعفر و ابن‌رواحه » را ، پيش از رسيدن خبر آنان ، براى مردم بدين‌گونه توصيف كرد كه : « زيد پرچم را گرفت و شهيد شد . سپس جعفر آن را گرفت و شهيد شد . - و در همان حال دو چشمش اشكبار بود - . . . » « 1 » و در استيعاب و اسدالغابه و اصابه ، در شرح حال « جعفر » و نيز ، در تاريخ طبرى و غير آن در شرح « غزوه موته » روايتى است كه فشرده آن چنين است : « هنگامى كه جعفر و يارانش شهيد شدند ، رسول خدا ( ص ) وارد خانه او شد و فرزندانش را فراخواند و آنها را ( در آغوش كشيد و ) بوئيد و گريست . اسماء زوجه جعفر گفت : « پدر و مادرم فداى شما باد ، چرا مىگرييد ؟ آيا از جعفر و يارانش خبرى به شما رسيده ؟ » فرمود : « آرى ، امروز شهيد شدند . » اسماء گويد : « من برخاستم و در حالى كه صيحه مىزدم و زنان را گرد مىآوردم ، نزد فاطمه

--> ( 1 ) - صحيح بخارى ، كتاب فضائل اصحاب النبيص ، باب مناقب خالدبن وليد ، ج 2 ص 204 چاپ مصر .