فرموده است : كسى را عذاب خدا عذاب نكنيد ، و ايشان را به قتل مىرساندم . وقتى اين گفتار ابن عبّاس به امير مؤمنان ( ع ) رسيد فرمود : اوه كه ابن عباس در خورده‌گيرى غوطه‌ور است « ويح أم ! ابن عبّاس انه لغواص على النهات » . و بنا به نقل ديگر چون گفتار ابن عبّاس به امير مؤمنان ( ع ) رسيد ، فرمود ابن عبّاس راست گفته است . و اين داستان را شيخ طوسى ، در مبسوط چنين آورده است كه : نقل شده است و عدّه‌اى به على ( ع ) گفتند : تو خدا هستى . آن حضرت آتشى آماده كرد و همهء آنها را سوزاند ابن عبّاس گفت : اگر من به جاى على بودم ، آنها را با شمشير به قتل مىرساند ، زيرا از پيامبر ( ص ) شنيدم كه مىفرمود : كسى را با عذاب خدا عذاب نكنيد . و هر كس آيين خويش را تغيير بدهد ، به قتلش برسانيد ! و امير مؤمنان ( ع ) شعر معروف خود را در اين مورد سروده است . « 1 » شيخ طوسى در اين جا سند اين روايت را بيان نفرموده ، ولى در روايت با احمد بن حنبل سند آن را به عكرمهء خارجى مذهب رسانيده ! مرحوم كلينى از امام صادق ( ع ) نقل نموده است كه امير مؤمنان در مسجد كوفه نشسته بود ، عدّه‌اى را كه در روز ماه رمضان غذا خورده بودند ، به محضرش آوردند . آن حضرت از آنان پرسيد : - آيا شما به قصد افطار غذا خورده‌ايد ؟ - آرى . - آيا شما پيرو يهود هستيد ؟ - نه . - پيرو آيين مسيح مىباشيد ؟ - نه . - پس شما پيرو كدام آيين هستيد كه با اسلام مخالفت مىورزيد ، و روزهء خود را علناً مىخوريد ؟

--> ( 1 ) . شعر منسوب به آن حضرت در روايات گذشته مكرّر نقل گرديد .