1 . تعصّب قبيله‌اى سيف براى قبيلهء خود « عدنان » سخت تعصّب مىورزيده و هميشه خواسته افراد قبيلهء خويش را تعريف و تمجيد نمايد و فضايل و مناقبى براى افراد آن قبيله جعل و منتشر سازد و در تاريخ‌ها وارد كند و چون ابو بكر ، عمر ، عثمان و ساير خلفاى بنى اميّه و واليان و فرمانروايان زمان آنان همه از قبيلهء عدنان بوده‌اند و همچنين مهاجران صحابه از قريش و قريش نيز تيره‌اى از قبيله عدنان بود ، سيف از همه آنان از راه تعصّب قبيله‌اى و اين كه از افراد قبيله وى هستند دفاع مىكرد و چون بزرگان و قدرتمندان از افراد قبيله او بودند اين شبهه ايجاد مىشد كه او از بزرگان صحابه دفاع مىكند ، در حالى كه سيف از بزرگان قبيله خود يعنى عدنان دفاع مىكرد و همچنين سيف از راه تعصب قبيله‌اى ، افراد قبيله قحطان را كه با قبيله عدنان در حال تفاخر و برابرى بودند و با حكومت‌هاى وقت و صاحبان سلطه و قدرت كه همه از قريش و از قبيله عدنان بوده‌اند نيز ميانهء خوشى نداشتند « 1 » ، سخت نكوهش مىكرد و نسبت‌هاى ناروايى به آنان مىداد و چون انصار ، تيره‌اى از قبيله قحطان بودند اين بود كه سيف در ذمّ و نكوهش آنان زياده روى نمود و در انتقاد آنان داستان‌هايى ساخته و روايت‌هايى جعل نموده است . 2 كفر و زندقه دومين عاملى كه سيف را به جعل و تحريف در تاريخ اسلام واداشته است ، كفر و زندقهء وى بوده است . سيف در اثر همان كفر و زندقه و عداوت با اسلام كه در دل داشت ، مىخواست تاريخ اسلام را دگرگون ، درهم و برهم ، و چهرهء اسلام را زشت و نفرت انگيز نشان دهد . به همين منظور و به همين انگيزه بود كه از يك طرف نام‌هاى زيادى از راويان حديث و ياران پيامبر ( ص ) و قهرمانان حوادث را تغيير داده و روايات و حوادث فراوانى را

--> ( 1 ) . امير مؤمنان على ( ع ) در ميان خلفا اين امتياز را دارد كه مخالفين وى از قريش عدنانى و دوستانش از قحطانيان بودند از آن جا است كه سيف در نشر فضايل امام على ابن ابى طالب هم كوتاهى مىكرد ولى در نشر دروغ‌ها و تهمت‌ها در بارهءامام و طرفدارانش كه از قبيله عحطان بودند كوشش و فعاليت بيشترى به خرج مىداد .