تحريف و تاريخ وقوع آنها را دگرگون ساخته است . و از طرف ديگر روايات و داستان‌هاى مفصّلى جعل كرده و به تاريخ اسلام وارد ساخته و با ساختن افسانه‌هاى خرافى عقايد مسلمانان را آكنده از خرافات و اباطيل نموده است . سيف براى رسيدن به اين هدف فاسد و تخريبى ، از هيچ دروغ و شايعه‌سازى و تحريف ، خوددارى نكرده است ولى مهم‌تر از همه اين كه : وى كوشيده است با نقل جنگ‌ها و فتوحات دروغين ، اسلام را خونين و قساوت‌بار و سپاهيان اسلام را خون‌خوار و غارتگر معرّفى نمايد و چنين وانمود كند كه جنگ‌هاى اسلامى بر اساس قبل و تجاوز به مال و جان مردم و بر پايه زورگويى و وحشىگرى بوده و از همين جا است كه گروهى پنداشته‌اند اسلام به وسيله شمشير و خون‌ريزى پيش رفته و در جهان جاى پايى براى خود باز نموده است . در اثر داستان‌هاى دروغين سيف است كه مىگويند « اسلام دين زور و شمشير است » . اين بود خلاصه نتايج و ثمرات دنبالهء مطالعاتم و چون در مطالعات عميق‌تر بعدى به اين نتايج رسيدم و به اين نكات پى بردم ، در چاپ سوّم كتاب عبد الله بن سبا كه در بيروت انجام شد ، به آن اشاره نمودم و همچنين در ضمن بحث‌هاى ديگرى كه به نام « خمسون و مائة صحابى مختلق » منتشر گرديده است اين مطلب را تذكر دادم . بعدها همان مباحث و نكات تاريخى را كه در بارهء سيف به دست آورده بودم و روشنگر زواياى تاريك تاريخ اسلام بود ، در يك جا جمع‌آورى و به صورت كتاب حاضر در آوردم و آن را جلد دوم كتاب عبد الله بن سبا قرار دادم ، چه در خاتمهء آن از « عبد الله بن سبا » و « سبئيه » و « ابن السودا » مفصّل و مستوفا بحث شده ، زيرا اينها نيز از مواردى است كه سيف در آنها تحريفات و تغييرات زياد و چشم‌گيرى به عمل آورده است و تاريخ نويسان هم همان اكاذيب و جعليّات را از سيف گرفته ، در كتاب‌هاىشان آورده‌اند و از كتاب‌هاى تاريخ نيز دهان به دهان نقل گرديده و به صورت اصل مسلّم در تاريخ اسلام در آمده است و در ضمن اين نقل و انتقال ، فعل و انفعال و دگر گونىهاى ديگرى هم به وجود آمده و مطالبى بر آن افزوده شده است . سپس علماى « ملل و نحل » و عقيده شناسان و ديگر نويسندگان از دهان مردم آنچه را كه در طول سال‌هاى متمادى در بارهء اين قهرمانان افسانه‌اى گفته