داستان‌هاى عبدالله بن سبأ در نزد تاريخ نويسان غير مسلمان 1 . فان فلوتن وى يكى از خاورشناسان است كه ، در كتاب خود به نام « السيادة العربية و الشيعة و الاسرائيليات فى عهد بنى اميّة » ترجمهء دكتر حسن ابراهيم حسن و محمد زكى ابراهيم در ( ص 79 ) از چاپ اوّل مصر به سال 1934 م . آنجا كه طوايف شيعه را نقل مىكند چنين مىگويد : « امّا سبائيان ياران عبدالله بن سبأ مىباشند . وى همان كسى است كه در تمام دوران عثمان بن عفان ، على را براى خلافت سزاوارتر مىديد » . او در حاشيهء ( ص 80 ) تاريخ طبرى را با عنوان مأخذ و مدرك خود معرفى مىنمايد . 2 . نيكلسن نيكلسن در كتاب خود به نام « تاريخ الادب العربى » ، چاپ كمبريج ( ص 215 ) مىنويسد : « عبدالله بن سبأ كسى است كه جمعيّت سبائيان را تأسيس كرد . او از ساكنين صنعاى يمن بود . گويند وى يهودى بوده و در زمان عثمان اسلام آورد و يكى از مبلّغين جهانگرد شد . مورّخان در بارهء او چنين مىگويند : وى همواره از جايى به جاى ديگر سفر مىكرد تا مسلمانان را گمراه كرده ، در ميان ايشان تفرقه ايجاد كند . ابتدا در حجاز پديدار گشت ؛ سپس در بصره و كوفه ، و آنگاه در سوريه و بالاخره در مصر رحل اقامت افكند . وى مردم را دعوت مىكرد كه به رجعت اعتقاد داشته باشند . ابن سبا مىگفت : حقيقتاً جاى تعجّب است كه كسى به بازگشت حضرت عيسى به اين دنيا معتقد باشد ، ولى به رجعت حضرت محمّد ( ص ) كه قرآن صريحاً ذكر كرده ايمان نداشته باشد ؛ گذشته از اين ، هزارها پيغمبر آمده كه هر كدام وصىّ و جانشين داشته‌اند ؛ وصىّ محمّد ( ص ) نيز على ( ع ) است و چون محمّد ( ص ) آخرين و خاتم پيغمبران است ، على ( ع ) نيز آخرين وصىّ و جانشين مىباشد » .