كه پس از اين آنها راذكر خواهيم كرد » وفا نموده و در ( ص 254 ) كه دربارهء فرقه‌هاى اسلامى بحث مىكند چنين مىنويسد : « اواخر خلافت عثمان گروه‌هايى مخفيانه در همه جا پراكنده شده ، مردم را به خلع عثمان و توليت ديگران دعوت مىكردند . از اين فرقه‌ها برخى به نفع على تبليغات مىنمودند ، كه از مشهورترين سركردگان آنها عبدالله بن سبأ يكى از يهوديان يمن بود كه به ظاهر اسلام آورده بود و در بصره و كوفه و شام و مصر به گردش مىپرداخت و مىگفت : « هر پيغمبرى وصى داشت و وصى محمّد ، على است . ستم‌كارتر از آن كه به وصيّت رسول خدا عمل نكند و عليه وصىّ او قيام نمايد ، كيست ؟ » ؛ ابن سبأ از برجسته‌ترين كسانى بود كه مردم را عليه عثمان شورانيد . . . » . سپس در ( ص 255 ) گويد : « اين خلاصه‌اى است تاريخى كه ناگزير از نقل آن بوديم ، زيرا سه دسته از بزرگ‌ترين دسته‌هاى اسلامى بر اين مبنا تأسيس شده‌اند . آنان عبارتند از . . . و شيعه و . . . » . احمد امين شبيه اين مطالب را با صداى رساترى در فصل مربوط به شيعه ، ( ص 266 - 278 ) بيان كرده است . وى در ( ص 270 ) مىگويد : « عقيدهء به رجعت را ابن سبا از كيش يهود آورده است ؛ زيرا ايشان معتقدند الياس پيغمبر به آسمان عروج كرده و باز خواهد گشت . . . ، اين عقيده ، شيعيان را به عقيدهء پنهان شدن ائمّه و عقيدهء به مهدى منتظر كشانيده است » . « 1 » و از اين مقدّمات در ( ص 276 ) چنين نتيجه مىگيرد : « به راستى تشيّع پناه‌گاهى بوده كه هركس خواهان ويران كردن اسلام بوده به سبب دشمنى و حقدى كه داشته به آن پناه مىبرده است . در دين اسلام وارد كنند ، دوستى اهل بيت پيغمبر ( ص ) را پرده‌اى قرار داده ، در پس آن هرچه خواسته‌اند انجام داده‌اند ، و

--> ( 1 ) . در نامه‌اى كه مؤلّف به عالم مصرى شيخ محمود ابوريه دربارهء عقيدهء شيعه به مهدى موعود ( عج ) نوشته قسمتى از دليل بر اين عقيده نگاشته شده است . قسمتى از اين نامه در صفحهء 192 از كتاب « اضواء على السنة المحمدية » تأليف عابم نام برده ثبت شده است . مراجعه شود به چاپ صور لبنان سال 1383 ه - . ق .