و مالكيت و حاكميت بر آسمانها و زمين ، عزت و جلال و جبروت بيابد . اگرچه حتى مملكت و مملوك عوالم ملكوت ، برترين مرتبهء عالم خلقت مىباشد . بنابراين ذات اقدس بارى تعالى ، شأن و مقامش بالاتر و منزّه‌تر از آن است كه از اين چنين امورى ، كسب عزت نمايد ؛ زيرا اين امور ، بلكه تمام عالم امكان ، در كنار عظمت ذات اقدس او ، بسيار ناچيز و بىارزش است . و ذات اقدس او بالاتر از تمام عظمتهاست . و تمام ثناءها و محامد در عالم وجود ، به او منتهى مىشود ؛ زيرا او منشأ همهء كمالات است . آيهء سوم را به لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ ختم فرمود ؛ زيرا قرار دادن زمين و آنچه در آن است ، و دريا و آنچه در آن است در خدمت انسان ، و حفظ زمين از سنگ پاره‌هاى انداخته‌شده از طرف آسمان - كه حيات بشرى را هدف گرفته‌اند - همه و همهء اينها ، از رحمت و رأفت حضرت احديّت ، نسبت به بندگان خويش است . وجه تمكّن در آيات 71 و 72 سورهء قصص مثال 5 : آيهء شريفهء : قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَداً إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِضِياءٍ أَ فَلا تَسْمَعُونَ * قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ النَّهارَ سَرْمَداً إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُونَ فِيهِ أَ فَلا تُبْصِرُونَ « 1 » . آيهء اوّل به أَ فَلا تَسْمَعُونَ ختم گشته ؛ زيرا اين مناسب ليل سرمد است .

--> ( 1 ) يعنى : اى رسول ما ! به اين مردم مشرك بگو : چه تصور مىكنيد ، اگر خدا ظلمت شب را بر شما تا قيامت پاينده و ابدى گرداند ، جز خدا كيست خدايى كه بتواند براى شما روشنى روز پديد آورد ؟ آيا سخن نمىشنويد ؟ باز بگو : چه تصور مىكنيد اگر خدا براى شما روز را تا قيامت پاينده و ابدى قرار دهد ، جز خدا كيست پروردگارى كه براى آرامش شما ، شب را پديد آورد ؟ آيا چشم بصيرت نمىگشاييد ؟ ( قصص : 71 و 72 ) .