15 . گفتار محقق بغدادى سيد محسن اعرجى ( م 1227 ) . اين محقق در شرح وافيه « 1 » كلام جامعى درباره اثبات مصونيت قرآن از تحريف آورده است . او در كتاب ياد شده چنين مىگويد : « همه - بىاستثنا - بر عدم فزونى در قرآن و اخبار اتفاق دارند . گروه زيادى از پيشوايان تفسير و حديث مثل شيخ طوسى در تبيان و شيخ طبرسى در مجمع البيان بر بطلان تحريف به زيادى در قرآن نقل اجماع كرده‌اند ؛ اين نيز گواهى ديگر بر بطلان تحريف به فزونى است . اما درباره تحريف به نقصان بين اصحاب اختلاف شده است ؛ باوجوداين ، آنچه بين اصحاب معروف و مشهور است - و بر آن نقل اجماع شده - كاسته نشدن از قرآن است » . آنگاه با كسانى كه احتمال كاستى در قرآن داده‌اند به مناقشه برخاسته و در پايان به‌طور مفصل و دامنه‌دار در رد آن استدلال كرده است به‌گونه‌اى كه به نظر آمده كه بحث ايشان در اين زمينه ، خود رساله مستقلى است . « 2 » اين رساله همچنان خطى است ، با اين حال به دليل سودمندى فراوان آن تصويرى از آن تهيه كرديم كه آنچه نقل شد از اين نسخه است . خدايش از قرآن و اهل آن ، خير دهاد . . . . محقق اعرجى در ضمن مباحث خود به رساله باارزشى از محقق كركى در همين زمينه ( مصونيت قرآن از تحريف ) اشاره نموده است . 16 . گفتار قاضى القضات محقق كركى . سيد اعرجى مىگويد : « در پى بحث‌هاى خود به رساله‌اى از فاضل محقق قاضى القضات على بن عبد العالى ( م 940 ) در رد تحريف - به نقصان - برخوردم كه در آغاز آن از كلام مرحوم صدوق سخن به ميان آمده است ؛ - آنگاه دلايل كاستى در قرآن را ذكر كرده و در جواب آن چنين آورده است : - هرگاه حديثى مخالف دليل قاطعى مثل كتاب يا حديث متواتر يا اجماع

--> ( 1 ) . اين كتاب نگاشته مولا عبد اللّه بن محمد مشهور به فاضل تونى ( م 1701 ) است . او در اين كتاب آورده است : « بين دانشوران ما چنين مشهور است كه قرآن همان‌طور كه فرود آمده محفوظ مانده است ، نه تبديلى در آن ره يافته و نه تغييرى . خداى حكيم آن را پاسبانى نموده است ؛ چنان كه فرموده است : « إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ » . ( 2 ) . شرح وافيه ، باب حجية الكتاب از ابواب الحجج فى الاصول .