نيست و حق آن است كه چنين چيزى جايز نيست » . « 1 » مسأله انساء ( به فراموشى انداختن ) پندار ديگرى در اين زمينه وجود دارد كه در تكلف و ساختگى بودن ، شبيه مسألهء نسخ تلاوت است . مىگويند : پاره‌اى از آيات از دل‌ها فراموش شد به‌گونه‌اى كه يادى از آنها در دل‌ها و ذهن‌ها نمانده است . اين مسأله ، مانند مسألهء نسخ تلاوت است - كه پيش از اين درباره آن سخن گفتيم - و آنان بدين وسيله مىكوشند رواياتى را كه در پندار ايشان صحيح نموده شده و بر ضايع شدن بسيارى از آيات قرآن - پس از وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله - حكايت دارد ، حل نمايند . جلال الدين سيوطى از عمر بن خطاب نقل كرده است كه « او خطاب به عبد الرحمان بن عوف گفت : آيا اين آيه از جمله آيات نازل شده نبود : « أن جاهدوا كما جاهدتم اوّل مرّة ؛ همانگونه كه نخستين‌بار جهاد نموديد به جهاد برخيزيد » ؛ پس چرا آن را در قرآن نمىيابيم ؛ ابن عوف گفت : از جمله آيات ساقط شده است . هم او به ابىّ بن كعب گفت : آيا اين آيه را جزو آيات قرآن قرائت نمىكرديم « إنّ انتفائكم من آبائكم كفر بكم ؛ نفى شما از پدرانتان كفر است » ؟ ابىّ گفت : آرى ؛ سپس پرسيد : آيا « الولد للفراش و للعاهر الحجر ؛ فرزند به بستر تعلق دارد و براى زناكار سنگ است » را كه اينك در قرآن نمىيابيم ، قبلا نمىخوانديم ؟ ابىّ پاسخ داد : آرى ، و از اينجا بود كه عبد اللّه بن عمر مىگفت : شايسته نيست شما بگوييد همهء قرآن را دريافت نموديم ؛ زيرا كسى چه مىداند همهء قرآن چه بوده است ؛ در جايى كه بسيارى از آن ضايع شده است » . « 2 » عايشه مىگويد : « سوره احزاب در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در دويست آيه تلاوت مىشد ؛ اما وقتى عثمان مصاحف را نگاشت ، فقط آيات موجود كنونى را در آن يافتيم » . « 3 » هم او پيرامون آيه‌اى كه به گمان او درباره رضعات وارد شده است مىگويد : « پس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رحلت كرد و اين آيات مانند ديگر آيات قرآن خوانده

--> ( 1 ) . فتح المنان ، ص 230 - 223 . ( 2 ) . الدر المنشور ، ج 1 ، ص 106 . ( 3 ) . سيوطى ، الاتقان ، ج 3 ، ص 72 .