سخنان ديگر آن حضرت كه تنها وحى بوده است ، نقل شد و در سينه‌ها محفوظ ماند و بدان عمل شد » . « 1 » ابن حزم در باب رضاع از كتاب المحلى چنين مىگويد : « راوى مىگويد : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وفات يافت در حالىكه اين آيات در ضمن آيات ديگر قرآن تلاوت مىشد . اين كلام مردود و در پيشگاه قرآن جرم است و جايز نيست كسى بپذيرد كه چيزى از قرآن پس از فوت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ساقط شده باشد . در جواب ايشان مىگوييم : چنين نيست كه شما گمان كرده‌ايد ؛ بلكه معناى سخن راوى چنين است : اينها از جمله چيزهايى بوده است كه با قرآن خوانده مىشد و از جملهء آنها چيزهايى بوده كه در مصاحف ثبت نشده است » . « 2 » مقصودش اين است : اين گونه آيات وحى بوده است نظير قرآن اما از چيزهايى كه در مصحف نوشته مىشد به حساب نمىآمد . به‌هرحال ، ابن حزم از پذيرش مسأله جواز نسخ تلاوت در قرآن بدون نسخ حكم ، دست كشيده است ؛ زيرا چاره‌اى جز رجوع نداشته است . در اينجا گفتار صريح برخى از محققان را كه نسخ تلاوت را مردود دانسته‌اند ذكر مىكنيم : ابن الخطيب مىگويد : « از شگفت‌ترين عجايب اين ادعاست كه تلاوت بعضى از آيات قرآن نسخ شده اما حكم آنها باقىمانده است . اين سخن را به هيچ‌وجه عاقلى بر زبان جارى نمىكند ؛ زيرا نسخ احكام برخى از آيات با بقاى تلاوت آنها ، امرى معقول و قابل‌قبول است ؛ چون برخى از احكام نه به صورت دفعى بلكه به تدريج نازل شده است ؛ اما نسخ تلاوت برخى از آيات با ماندگار ماندن حكم آنها امرى است كه هر انسانى كه براى خود شخصيت قائل است و قدر عقل ، اين موهبت الهى را مىشناسد ، آن را نمىپذيرد ؛ زيرا باقىماندن حكم با نسخ تلاوت آيه چه حكمتى مىتواند داشته باشد ؟ » . « 3 »

--> ( 1 ) . به نقل استاد عريض در فتح المنان ، ص 227 - 226 . ( 2 ) . المحلى ، ج 10 ، ص 16 . ( 3 ) . محمد محمد عبد اللطيف معروف به ابن خطيب ، الفرقان ، 157 - 156 .