آيه رجم به دليل ديگرى - غير از جهت نسخ - ساقط شده است ؛ دليل ايشان روايتى از عايشه است كه مىگويد : آيه‌هاى رجم و رضاع پس از نزول بر صحيفه‌اى نوشته شده ، در زير تخت من جاى داشت و چون پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وفات يافت ، ما به مراسم تدفين ايشان مشغول بوديم ؛ در اين هنگام بود كه مرغى خانگى به درون آمد و صحيفه را در كام فرو برد » . آنگاه مىافزايد : « اين حديث صحيح است و چنان نيست كه ايشان پنداشته‌اند ؛ زيرا آيه رجم پس از نزول ، شناخته شده و در سينه‌ها محفوظ بود و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به آن عمل مىكرد ؛ با اين حال نويسندگان قرآن آن را در مصاحف ننگاشتند و لفظ آن را در قرآن ثبت ننمودند ، عمر بن خطاب نيز از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خواست تا آن را برايش بنويسد اما جوابى نگرفت . پس نسخ لفظ آن صحيح است و صحيفه‌اى كه اين آيه در آن نگاشته شده بود - همانگونه كه عايشه بيان كرد - توسط مرغ خانگى خورده شد ؛ پس كسى به آن نياز نداشته است . - در ادامه مىگويد : - اگر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مأمور بود آياتى را كه از بين رفته ابلاغ نمايد چنين مىكرد و با تبليغ ايشان محفوظ مىماند و وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله صدمه‌اى به آنها نمىزد چنان كه وفات ايشان به ابلاغ بقيهء آيات نيز ضررى وارد نكرد و اگر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ( آيه‌اى را ) تبليغ نكرده بود و يا اگر تبليغ كرده بود خود او و بقيه مردم به فراموشى افتادند يا آنكه آن را از ياد نبردند بلكه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت به كتابت آن در قرآن فرمان نداده بود - در هر صورت - اين آيه يقينا از طرف خداوند نسخ شده است و جايز نيست به قرآن اضافه گردد » . « 1 » اين تمام كوششى است كه عامه براى توجيه منسوخ التلاوة بودن برخى آيات به كار بسته‌اند ؛ با اين حال آثار ضعف و سستى به وضوح در آن نمودار است ؛ زيرا اولا بىشك سنگسار كردن حكمى است كه در شريعت ثابت شده و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به آن فرمان داده است و فقيهان در گذشته و حال بر آن اجماع دارند . اما اينكه براساس حكم سنگسار ، آيه‌اى از قرآن نازل شده باشد توهمى است كه عمر مرتكب شده

--> ( 1 ) . المحلى ، ج 11 ، ص 236 - 235 .